ਕਸਮਾਂ ਖਾਧੀਆਂ ਸਨ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਥੋੜਾ ਜਾਤ-ਬਰਾਦਰੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵੀ ਸੀ ਪਰ ਪਹਾੜੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਲਾ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਜਾਤ ਤਾਂ ਕੀ ਜਾਨ ਵੀ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਮਗਰੋਂ ਫੇਰੇ ਲੈਣ ਦੀ ਰਣਵਿਜੇ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸੀ।

ਐਤਕੀਂ ਵੀ ਰਣਵਿਜੇ ਤੇ ਭਾਗ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਤੇ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਣਵਿਜੇ ਤਾਂ ਭੈਣ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮੱਥਾ ਸੰਵਾਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਜੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਦਸ ਦਿਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ ਬੀਤੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਮੁੜ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ ਦਾ ਤਾਰ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਾਰ ਮਿਲਦਿਆਂ ਹੀ ਰਣਵਿਜੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਲਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਰੇਡੀਓ, ਟੀ.ਵੀ., ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਬਾਰਡਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਹਮਲਾ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਯੂਨਿਟ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।

ਰਣਵਿਜੈ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਜਨੂਨ ਦੀ ਲਾਲੀ ਵੇਖ ਕੇ ਬਾਲਾ ਦਾ ਹਿਰਦੇ, ਹਨੇਰੀ 'ਚ ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੋਅ ਵਾਂਗ ਕੰਬ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰਣਵਿਜੇ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੇ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ। ਰਣਵਿਜੇ ਦਾ ਜਿਵੇਂ ਬਚਪਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸਾਕਾਰ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਦੋ-ਦੋ ਹੱਥ ਕਰਨ ਦਾ। ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬਾਲਾ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ। ਸ਼ੁਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਗਾਤਾਂ ਲੈ ਕੇ ਪਰਤ ਆਇਆ ਸੀ ਰਣਵਿਜੇ ਰਣਵਿਜੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ, ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਕਬੱਡੀ ਖੇਡਦਿਆਂ, ਦਮ ਦੇਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਵਰਗੀ ਵਿਵਹਲਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ। ਉਹ ਤਾਰ ਲੈ ਕੇ ਦੂਸਰੇ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਭਾਗ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਣ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ।

"ਭਾਗਿਆ, ਤਿੰਨੂੰ ਬੀ ਈਮੀਡੀਏਟ ਡਿਊਟੀ ਜੁਆਇਨ ਕਰਨ ਦਾ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਪੁਜੀ ਗਿਆ ?"

ਰਣਵਿਜੈ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਜਿੰਨੀ ਉਤੇਜਨਾ ਸੀ। ਭਾਗ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨੀ ਹੀ ਠੰਡੀ ਸੁਰ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮਿੰਨੂ ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਨੀ ਮਿਲਿਆ।” ਉਸ ਨੇ ਤਾਂ ਰਣਵਿਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜੇ ਤਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤੀ। ਰਣਵਿਜੇ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈਰਾਨੀ ਵੀ ਹੋਈ ਸੀ ਕਿ ਇਕੋ ਯੂਨਿਟ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਕੱਠਿਆਂ ਛੁੱਟੀ ਆਏ ਭਾਗ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਟੈਲੀਗਰਾਮ ਕਿਉਂ ਨੀ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਕਈ ਨੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਦੋ-ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅੱਗਾ-ਪਿੱਛਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ।

"ਗਲਾਂਦੇ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਕੈਂਸਲ ਕਰੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਨੇ ਬਾਰਡਰ 'ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਅਸਾਰ ਹੋਣ ਕਰੀਕੇ। ਮੈਂ ਗਲਾਇਆ, ਤਿੰਨ੍ਹ ਬੀ ਤਾਰ ਆਇਆ ਹੇਗ ਤਾਂ ਇਕੱਠੇ ਚਲੀ ਪਗੇ ।