ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਹੁੜ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ੈਲ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਅੱਖਾਂ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੰਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਜ਼ਰਾ ਨਾ ਮਿਲਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਝੁਕਾ ਲਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰ-ਉੱਤਰ ਕਰ ਛੱਡਿਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਸਚਣ ਲਈ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਗੈਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ,

"ਸ਼ੈਲ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਚਾਹੁੰਨੀ ਆ?"

"ਲੇ ਤੁਸਾਂ ਜੇ ਸਭ ਪਤਾ, ਤੁਸਾਂ ਸ਼ਹਿਰੀਏ ਬੜੇ ਚਲਾਕ ਹੁੰਦੇ। ਸਾਰੀ ਗੈਲ ਮੇਰੇ ਈ ਮੂੰਹ ਕਹੋਣਾ ਚਾਹਦੇ ।"

"ਸੈਲ ਸਾਥ ਤਾਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ। ਭੈਣ-ਭਰਾ ਦਾ, ਦੋਸਤੀ ਦਾ, ਪ੍ਰੇਮੀ-ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦਾ । ਤੂੰ ਕਿਹੜੇ ਸਾਥ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਬੱਸ ਇਹੋ ਦੱਸ ਦੇ।"

ਮੈਂ ਮੁੜ ਗੇਂਦ ਸ਼ੈਲ ਦੇ ਪਾਲੇ ਵਿਚ ਰੋੜ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

"ਤੁਸਾਂ ਜੋ ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਚ?" ਸ਼ੈਲ ਨੇ ਮੋੜਵਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਸ਼ੈਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰ-ਜਵਾਬੀ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਸੀ।

"ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਦੱਸ, ਇਹ ਸਵਾਲ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਜਵਾਬ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹੋਕਦਾਰ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹੋਇਆ ਨਾ ।"

"ਬੜੇ ਖ਼ਰਾਬ ਉ ਤੁਸਾਂ ਜੋ, ਮਿਨ੍ਹ ਗੋਲਾ 'ਚ ਪੁਲਚਾਈ ਲਿਆ।"

"ਨਹੀਂ, ਪੁਲਚਾਇਆ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਨਾ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੈਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸ ਦੇ। ਮੈਂ ਕਿਤਾਬੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਪੜ੍ਹਾਈ 'ਚ ਫਾਡੀ ਹਾਂ। ਇਕਦਮ ਅਨਾੜੀ। ਵੇਖ ਸ਼ੈਲ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਨਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਇਕਦਮ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਐਵੇਂ ਅਸੀਂ ਭੁਲੇਖਿਆ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਰਹੀਏ। ਇਕ-ਦੂਸਰੇ ਬਾਰੇ ਗਲਤ-ਫਹਿਮੀਆਂ ਪਾਲ ਲਈਏ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।"

"ਠੀਕ ਆਂ ਫਿਰੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਛੱਡਦੀ ਆ। ਤੁਸਾਂ ਜੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਸ....।"

"ਸ਼ੈਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਫਿਰ ਸਰਪੰਜ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਪੇ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਵਿਚਾਲੇ ਜਿਹੇ ਦਾ ਰਸਤਾ ਲਭਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ।"

"ਪਰ ਸਾਡੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮੁੰਡੇ-ਕੁੜੀ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਰਵਾਜ ਹੈਨੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰੇ ਚ ਹੁੰਗਾ। ਇਥੇ ਤਾਂ ਬੰਸ ਦੇ ਈ ਰਿਸ਼ਤੇ ਹੁੰਦੇ, ਜਾਂ ਭੈਣ-ਭਾਈ ਦਾ ਜਾਂ ਆਦਮੀ-ਤੀਵੀਂ ਦਾ !"

"ਦੋਸਤੀ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭੈਣ-ਭਰਾ ਵੀ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਨੇ।" ਮੈਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਸ਼ੈਲ ਨੇ ਮੇਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਮਝਦਿਆਂ ਜਵਾਬ ਦੇ ਦਿੱਤਾ,