ਠੀਕ ਐ....ਫਿਰੀ ਸਾਡੀ ਭੈਣ-ਭਾਈ ਆਲੀ ਦੋਸਤੀ ਸਹੀ।"

"ਚਲੇ ਅੱਜ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਭੈਣ-ਭਾਈ ਹੋਏ।"

"ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਸ਼ੈਲ ਨੇ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਇਕ ਕੌੜਾ ਸੱਚ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਉਹੀ ਅਪਣੱਤ ਤੇ ਸੇਕ ਸੀ, ਜੋ ਇਕ ਜਵਾਨ ਲੜਕੇ-ਲੜਕੀ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾ ਤੇ ਨਿਭਾਉਣਾ ਇਕ ਸਮਾਜਿਕ ਮਜਬੂਰੀ ਸੀ।

ਇਕ ਦਿਨ ਬਿੱਲੇ ਨੇ ਗੱਲਾਂ ਹੀ ਗੋਲਾਂ `ਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ 'ਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਆਲਾ ਸੀਰੀ ਜੇ ਜਾਤ ਦਾ ਆਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਘਰਆਲੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਲੜਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਲੋੜਵੰਦ ਹੈ। ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਬੱਚੇ ਤੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਾਂਭ ਲਵੇ। ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਪੱਕਾ ਮਕਾਨ ਹੈ। ਮਿਹਨਤ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਚੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਹਨਤੀ ਹੈ ਹੈ : ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਿ ਚਾਹ ਪੀਣ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਕੋਈ ਨਸ਼ਾ-ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਾੜ ਦਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਕੋਈ ਮੰਗ ਨੀ। ਤਿੰਨ ਕੱਪੜਿਆ 'ਚ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਬਿੱਲੇ ਨੇ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਬੋਚ ਲਈ ਸੀ।

"ਕੋਈ ਨੀ ਕਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।" ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ੈਲ ਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਮਾਹਟਰ ਜੀ, ਇਹ ਤਾਂ ਪੁੰਨ ਆਲਾ ਕੰਮ ਹੋਗਾ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜੇ ਪੂਰੀ ਘੋਖ ਕਰੀ ਲੈਣੀ। ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕੁਣ ਐ-ਨਾ ਅਸਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਲਾਕੇ ਦਿੱਖੇ ਨਾ ਸਾਡੀ ਉਸ ਪੱਖੋ ਕਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ। ਸਾਡੀ ਸੇਲ ਪੈਲ ਈ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਾਰੀ, ਦਿੱਖੀ ਪਾਖੀ ਲੈਣਾ। ਅੱਗੇ ਬੰਦੇ ਖਰੇ ਹੋਣ। ਸਾਨੂੰ ਨੀ ਦੁਹਾਜੂਏ ਦਾ ਫਰਕ। ਕਲਾਗੀ ਉਮਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀ, ਤੇ ਨਸ਼ੇ-ਪੋਤੇ ਦਾ ਸ਼ੁਕੀਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਇਹ ਠੀਕ ਐ ਤਾਂ ਫਿਰੀ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ ਨੀ। ਸਾਡੇ ਪੱਖੋਂ ਹਾਂ ਈ ਹਾਂ।" ਸ਼ੈਲ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਝਟਪਟ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਸ਼ੈਲ ਦੀ ਰਾਏ ਵੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀ ਪਰ ਉਸਨੇ ਤਾਂ ਇਕੋ ਮੁਹਾਰਨੀ ਪੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, "ਮਿਜ ਨੀ ਕੁਝ ਬੀ ਪਤਾ। ਉਣ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੁਸਾਂ ਜੇ ਹਵਾਲੇ। ਜੋ ਬੀ ਠੀਕ ਲਗਦਾ ਕਰੀ ਲੰਗ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਫੈਸਲੇ ਉਣ ਤੁਸੀਂ ਜੇ ਲੈਣੇ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਅੱਖਾਂ ਬੀਟੀ ਕੇ ਮੰਨੀ ਲੈਣੇ। ਨਿੱਜੀ ਪਤਾ, ਉਣ ਤੁਸਾਂ ਜੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕੁਸੀ ਹੋਰ ਨੇ ਨੀ ਸੋਚਣਾ ਤੇ ਨਾ ਈ ਕਰਨਾ।" ਇਕ ਮਾਂ- ਧੀ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਮੈਂ ਬਿੱਲੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪਿੰਡ ਗਿਆ। ਸੀਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਇਆ ਕਿ ਸ਼ੈਲ ਤੇ ਸੀਰੀ ਦੀ ਜੰਡੀ ਚੰਗੀ ਲੱਗੇਗੀ। ਉਮਰ ਦਾ ਵੀ ਫਰਕ ਬਹੁਤਾ ਨਾ ਲੱਗਾ। ਘਰ ਵੀ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਸੀ। ਸ਼ੈਲ ਹੁਰਾ ਨਾਲ ਕਈ ਦਰਜੇ ਖ਼ਰਾ। ਰਾਧਾ ਸੁਆਮੀ ਪਰਿਵਾਰ ਤਿੰਨ ਵਰ੍ਹਿਆ ਦਾ ਬੱਚਾ