ਸੱਚੀ ਸੁਹਾਗਣ

ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੇਂਹੁ ਲਗਾਈਏ;

ਪੜ, ਗਾ, ਸੁਣ ਕਾਰ ਕਮਾਈਏ।

 

ਫਿਰ ਪੀਂਘ ਚੜਾਈਏ ਨਾਮ ਦੀ,

'ਛੁਹ-ਨਾਮੀ' ਮਿਲੇ ਇਨਾਮ ਦੀ।

 

ਜਦ ਸ੍ਯਾਣ ਹੁਕਮ ਦੀ ਆਂਵਦੀ,

ਸ਼ਹੁ ਸਚੇ ਸਿਉਂ ਬਣ ਜਾਂਵਦੀ,

 

ਸਚ ਨਾਮ ਸੁਹਾਗਣ ਪਾਂਵਦੀ,

ਗੁਰਬਾਣੀ ਐਦਾਂ ਗਾਂਵਦੀ:-

 

"ਹੁਕਮੁ ਜਿਨਾ ਨੋ ਮਨਾਇਆ॥

ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ॥

 

ਸਹੀਆ ਸੇ ਸੋਹਾਗਣੀ

ਜਿਨ ਸਹ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ਜੀਉ॥੮੦॥”

(ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ੨੧-੮-੧੯੫੫) ਖ.ਸ.੮-੫-੧੯੮੦

––––––––––––––

* ਸਿਰੀ ਰਾਗ ਮ: 1, ਪੰਨਾ-721