ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹੇ ਨੂੰ ਕਾਈ
ਬੁਤ-ਤਰਾਸ਼ ਬੁਤ ਘੜਿਆ ਇਕ
ਕਰ ਅਰਦਾਸ ਜਿੰਦ ਲੈ ਪਾਈ।
ਆਕੜ ਆਕੜ ਤੁਰੇ ਬੁੱਤ ਓ
ਪਰ ਬੁਤ-ਤਰਾਸ਼ ਵਿਸਰਾਈ।
ਜੋ ਕੁਛ ਤੂੰ ਹੁਣ ਹੈਵੇਂ ਸੁਹਣੇ!
ਤੂੰ ਆਪ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਬਣਿਆਂ
ਸਿਰੇ ਚੜੇ ਆਪੇ ਵਿਚ ਮੁੜਕੇ
ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਇਹ ਕਾਈ ਲਾਈ ?॥੮੧॥
(ਬੰਬਈ ੨੨-੨-੧੯੫੩)
ਖ.ਸ. ੨੨-੫-੧੯੮੦
ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹੇ ਨੂੰ ਕਾਈ
ਬੁਤ-ਤਰਾਸ਼ ਬੁਤ ਘੜਿਆ ਇਕ
ਕਰ ਅਰਦਾਸ ਜਿੰਦ ਲੈ ਪਾਈ।
ਆਕੜ ਆਕੜ ਤੁਰੇ ਬੁੱਤ ਓ
ਪਰ ਬੁਤ-ਤਰਾਸ਼ ਵਿਸਰਾਈ।
ਜੋ ਕੁਛ ਤੂੰ ਹੁਣ ਹੈਵੇਂ ਸੁਹਣੇ!
ਤੂੰ ਆਪ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਬਣਿਆਂ
ਸਿਰੇ ਚੜੇ ਆਪੇ ਵਿਚ ਮੁੜਕੇ
ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਇਹ ਕਾਈ ਲਾਈ ?॥੮੧॥
(ਬੰਬਈ ੨੨-੨-੧੯੫੩)
ਖ.ਸ. ੨੨-੫-੧੯੮੦