ਮੇਰੀ ਹਾਸੇ ਹੱਸਦੀ ਹਸੀਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਜਰੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ।
ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਏ, ਓਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕਰੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ।
ਦਿੱਲ ਟੁੱਟਿਆ ਤਾਂ ਤੂੰ ਜਰ ਲੈਣਾ,
ਪਰ ਪੀੜ ਯਕੀਨ ਟੁੱਟੇ ਦੀ ਜਰੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ।
ਸੱਚੀਂ ਉਦੋਂ ਉਦੋਂ ਹੀ ਕਹਿਰ ਹੋਇਆ ਏ,
ਜਦੋਂ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਜ਼ਹਿਰ ਹੋਇਆ ਏ।
ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਵੀ ਯਕੀਨ ਟੁੱਟੇ ਨੇ,
ਹਰ ਆਸਾਂ ਦਾ ਤਬਾਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੋਇਆ ਏ।
ਉਦੋਂ ਅਸਲ ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਉੱਠਦਾ ਦਰਦ ਆ,
ਜਦੋਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਲਿਖੀਆਂ ਫਰਦਾਂ।
ਮੇਰੀ ਅਧੂਰੀ ਲਿਖੀ ਆ ਰੱਬ ਨੇਂ, ਕਿੰਝ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾਂ।
ਬਸ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ, ਮੈਂ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
