ਉਂਜ ਤਾਂ ਆਕੜ ਖੋਰ ਆ ਉਹ
ਉਂਝ ਤੇ ਆਕੜ ਖੋਰ ਹੈ ਉਹ,
ਪਰ ਮੂਹਰੇ ਮੇਰੇ ਅੱਖਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਏ।
ਬਾਹਲਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀ ਮੈਂ,
ਉਂਝ ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਮਾੜੀ ਜਰ ਲੈਂਦਾ ਏ।
ਗਲ ਲਾ ਚੁੱਪ ਕਰਾ ਲਵੇ,
ਤੇ ਚੁੱਪ 'ਚੋਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁੱਝ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਏ।
ਲੱਖ ਰਿਹਾ ਹੋਊ ਮਾੜਾ ਉਹ,
ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਾਨ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਧਰ ਲੈਂਦਾ ਏ।
ਉਂਝ ਤੇ ਆਕੜ ਖੋਰ ਹੈ,
ਪਰ ਮੂਹਰੇ ਮੇਰੇ ਅੱਖਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਏ।
ਕਦੇ ਉਲਝਿਆ ਕਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਲੱਗੇ,
ਦਿਲ ਰੱਬ ਦਿਮਾਗ ਉਹਦਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਲੱਗੇ।
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਲੇ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਦੇ,
ਪਰ ਮੱਥਾ ਚੁੰਮ ਕੇ ਮੇਰਾ ਠਰ ਲੈਂਦਾ ਏ।
ਉਂਝ ਤਾਂ ਆਕੜ ਖੋਰ ਏ ਉਹ,
ਪਰ ਮੂਹਰੇ ਮੇਰੇ ਅੱਖਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਏ।
