ਚੰਗਾ ਸੀ ਜਾ ਮਾੜਾ,
ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕੋਈ।
ਉਹ ਮੰਜਿਲ ਹੈ ਮੇਰੀ,
ਇਕੱਲਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਕੋਈ।
ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਉਹਦੀ ਹੋਕੇ ਰਹਿਣਾ ਮੈਂ,
ਉਹਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਛੋਹ ਕੇ ਬਹਿਣਾ ਮੈਂ।
ਮੰਨਿਆ ਹੋਏਗਾ ਬੇਪਰਵਾਹ ਉਹ,
ਉਹਦੇ ਤਾਂ ਫਿਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗਲ ਪੈਣਾ ਮੈਂ।
ਗਲ ਲੱਗ ਕਰਨਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਉਹਨੂੰ,
ਕਦੇ ਕਦੇ ਟਿੱਬਿਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਬੱਦਲ ਵਰ ਲੈਂਦਾ ਏ।
ਉਂਝ ਤਾਂ ਆਕੜ ਖੋਰ ਹੈ ਉਹ,
ਪਰ ਮੂਹਰੇ ਮੇਰੇ ਅੱਖਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਏ।
