ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਗੰਭੀਰ ਅਪਰਾਧ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ: ਜਾਂ ਉਵੇਂ ਹੀ ਜਿਵੇਂ ਸਿਗਰਟ ਸ਼ਰਾਬ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ਟ ਡ੍ਰਗਜ਼ (Soft Drugs-ਸਾਊ ਨਸ਼ੇ) ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਜੀਵਨ ਵਿਚਲੇ ਸਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਅਪਰਾਧ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚਲੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੀ ਓਨੀ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਿੰਨੀ ਪੀੜ੍ਹੀ-ਪਾੜਾ ਜਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸ਼ਬਦ 'ਪੀੜ੍ਹੀ-ਪਾੜਾ' (Generation Gap) ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਅਰਥ ਦਾ ਲਖਾਇਕ ਹੈ ਤਾਂ ਵੀ ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਏਥੇ ਮਾਪਿਆ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਵਿਰੋਧ ਜਾਂ ਅਣਬਣ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅਣਬਣ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚਲਾ ਵੱਡਾ ਅਪਰਾਧ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਤੀ ਪਾਉਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਅਣਬਣ ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਕੁਮੇਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਝਗੜੇ ਜਾਂ ਕਲੇਸ਼ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਗੁੰਝਲਾਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਪੈਣ ਤਾਂ। ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀਆਂ: ਜੇ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਉਸੇ ਜਿੱਥੇ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅਪਣੱਤ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਅਜੇਹੇ ਪਰਿਵਾਰ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਜਾਂ ਨਾ-ਚਾਕੀ ਸਾਧਾਰਣ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਮੰਨ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਝਾਤੀ ਪਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਚੁੱਪ ਕੀਤੇ ਰਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬੱਚੇ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਪਿਆਰ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਸਾਧਾਰਣ ਮਾਪੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕੇ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ (ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ) ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ 'ਹੋਇਆ ਹੈ; ਪਰ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕੇ 'ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ (ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਚਿੰਤਾ) ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਵਿਰਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਵਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਉਹਲੇ-ਆਸਰੇ ਦੇਣ ਦਾ ਜਤਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਬੌਧਿਕ ਹੇਰਾ-ਫੇਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਘਟੀਆ ਸਵਾਰਥ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਕੁਮੇਲ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਲਈ ਸਾਨੂੰ 'ਸਤਿਕਾਰ' ਦੇ
