ਸੂਚਨਾ ਪ੍ਰਕਰਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੜ੍ਹਾ ਹੈ।
ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਪੈਸੇ ਖਰਚ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਸੂਚਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੰਤਵ ਕਿਸੇ ਮਾਲ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਕਰਨਾ, ਕਿਸੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਬੜਾਵਾ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਇੱਛਕ ਹੋਵੇ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਇਹ ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਇਕ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਸਤੀ-ਪਰਚੇ, ਸਮਾਚਾਰ-ਪੱਤਰ ਵਿਚ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਦੇ ਲਾਈਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਈ ਪੂਰੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਛਪੀ ਸੂਚਨਾ ਵੀ ਹੈ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੁਕਾਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਖਿੜਕੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦੇ ਬੋਰਡ ਤਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਰੰਗਦਾਰ ਬੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ"
ਜੇਕਰ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਅਜਿਹੀ ਸੂਚਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਸੰਦੇਸ਼, ਸੂਚਨਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਨੋਰਥ ਸਿੱਧੀ ਲਈ ਉਪਭੋਗਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ:
ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੁਹਰੇ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਇਹ ਵਸਤਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਇਹ 'ਹੁਕਮ' ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਥੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਹਿ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਭਾਸ਼ਾ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ।
ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੇ ਸੰਪੂਰਣ ਸਾਧਨ ਭਾਸ਼ਾ ਹੀ ਹੈ, ਵਧੇਰੇ ਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਭਾਸ਼ਾ 'ਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਟੁੱਟ ਅੰਗ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ, ਅਨੁਭਵ, ਆਸਾਂ- ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਭੈਅ ਦਾ ਸੰਚਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਾਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ਇਕ ਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਕ ਚਿੰਨ੍ਹਾਤਮਕ ਜੁਗਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮਾਜਕ/ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਭਾਸ਼ਾਈ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿਚ ਹੀ ਸਮੁੱਚਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰਥਿਕਤਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਪੇਖ ਅਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਰਤ ਕੇ ਅਰਥ ਸਿਰਜਣ ਅਸੰਭਵ ਦੇ ਤਲ ਹੈ। ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਤੋਂ ਵਿਛੁੰਨੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਕਈ ਵਾਰੀ ਅਰਥਾਂ ਤੋਂ ਅਨਰਥਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰੰਤੂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਜਿਹੀ ਵੰਨਗੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੂਸਰੇ ਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿਚ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੂ-ਬ-ਹੂ ਵਰਤ ਕੇ, ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਤੀਖਣਤਾ ਭਰ ਕੇ, ਖ਼ਪਤਕਾਰ ਨੂੰ ਉਤਪਾਦਨ ਪ੍ਰਤੀ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ
