ਯੋਗਤਾ ਵੀ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਅਦਾਰੇ ਆਪਣੇ ਸਾਈਨ-ਬੋਰਡਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਜਗਮਗਾਇਆ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵੱਡੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੋ-ਰੂਮ ਦੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਕੁਝ ਵੱਡੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਇਕ ਸਾਧਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਅਤੇ ਕਈ  ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਮਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਆਦਮੀਆ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਡੱਮੀਆਂ (ਪੁਤਲੇ) ਨੂੰ ਵੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇਸ਼ ਲਈ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖ਼ਰਚਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਤਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੋਰ 'ਤੇ ਇਹ ਖਿੜਕੀਆਂ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਬਾਹਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਜਾਣ ਦੇ ਬਰਾਮਦਿਆਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਰਾਮਦਿਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕੀਂ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਦੀ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਸਮਰੱਥਾ ਕਿਆਸਕਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖਿੜਕੀਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਬੜੀ ਦਿਲਚਸਪ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਲੋਕੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਇਕ ਮਨੋਰੰਜਨ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਰੀਦਣ ਲਈ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਲਈ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੜਕਾਂ, ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਦੇ ਖੰਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਰੇਮ ਲਗਾ ਕੇ ਪੋਸਟਰ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਫਰੇਮਾਂ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਸਥਾਨਕ ਕਮੇਟੀਆਂ ਜਾਂ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਲੰਮੀਆਂ ਸਸ਼ਕਾਂ ਤੇ ਲੱਗੇ ਖੰਭਿਆਂ ਤੇ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਰੇਮ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਵੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੱਸਾਂ, ਟੈਕਸੀਆਂ ਵਗੈਰਾ ਤੇ ਵੀ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬੱਸਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਬੋਰਡ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੋਰਡਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਦਾ ਸੇਦੇਸ਼ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਛਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੱਸਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਦੀ ਬਾਡੀ ਤੇ ਵੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਦੇ ਬੋਰਡ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਨੂੰ ਬਾਡੀ 'ਤੇ ਪੇਂਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿੱਲੀ, ਬੰਬਈ ਵਗੇਰਾ ਕੁਝ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋਕਲ ਬੱਸਾਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਬਾਡੀ ਇਕ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਲਈ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੇਂਟਿੰਗ ਦਾ ਸਾਰਾ ਖਰਚਾ ਇਸਤਿਹਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਏਜੰਸੀਆਂ ਉਠਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬੱਸਾਂ ਦੇ ਅਦਾਰੇ ਨੂੰ ਸਪਤਾਹਿਕ ਜਾਂ ਮਾਸਿਕ ਕਿਰਾਇਆ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ