ਪੈਂਹਠਿ ਬਰਸ ਰਹਿਆ, ੪,੨੭,੨੬੫। ਚਾਲੀਸ ਜੁਗ ਕੀ ਮਿਰਜਾਦਾ ਸੰਤੁ ਲਿਖੀ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕੀ ਮਿਹਨਿਤਿ, ਅਗੈ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕਾ ਜੋੜ। ਸਹਜਿਵਾਣਿ ਕਾ ਜੋੜੁ ੧੩,੭੪,੩੨,੦੦੦। ਸੰਜਮਵਾਣਿ ਕਾ ਜੋੜੁ ੯,੭੯,੧੪,੦੦੦। ਸੁਪਾਵਣ ਕਾ ਜੋੜ ੬,੨੧,੩੦,੦੦੦। ਅਤੀਤਵਾਣਿ ਕਾ ਜੋੜ२८,२२,८०,०००। ਸੁਧਾਵਣ ਕਾ ਜੋੜ १७,२८,०००। ਤੇਤੇ ਜੁਗ ਕਾ ਜੋੜ ੧੨,੯੬,੦੦੦। ਦੁਆਪੁਰਿ ਜੁਗ ਕਾ ਜੋੜ ੮,੬੪,੦੦੦। ਕਲਿਜੁਗ ਕਾ ਜੋੜ ੪,੩੨,੦੦੦। ਚਹੁ ਜੁਗਾਂ ਕਾ ਜੋੜ ੪੩,੨੦,੦੦੦1 ਜੁਗਾਵਲੀ ਕਾ ਜੋੜ। ਝੰਡੇ ਬਾਢੀ ਸਹਜਿਵਾਣ ਕੀ ਮਿਰਜਾਦਾ। ਸੰਜਮਵਾਣਿ ਕੀ ਮਿਰਜਾਦਾ। ਅਤੀਤਵਾਣਿ ਕੀ ਮਿਰਜਾਦਾ। ਸਤਜੁਗ ਕੀ ਮਿਰਜਾਦਾ। ਤੇਤੇ ਜੁਗ ਕੀ ਮਿਰਜਾਦਾ। ਦੁਆਪਰਿ ਜੁਗ ਕੀ ਮਿਰਜਾਦਾ। ਕਲਜੁਗ ਕੀ ਮਿਰਜਾਦਾ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕੀ ਮਿਹਨਤ ਹੋਇ ਪਰਤੀ ਆਦਿ ਬਿਸੀਆਰ ਦੇਸ ਕੇ ਨਗਰ ਛਠਘਾਟ ਕੇ।

ਅੰਤਕਾ ੨.

(ਸਾਖੀ ੩੬ ਵਿਚੋਂ)

ਹਾਜਰਾ ਕੁ ਮਿਹਰ ਹੈ॥ ਬੇ ਹਾਜਰਾ ਕਉ ਬੇ ਮਿਹਰ ਹੈ॥

ਈਮਾਨੁ ਦੋਸਤੁ ਹੈ॥ ਬੇਈਮਾਨ ਕਾਫਰੁ ਹੈ॥ ਤਿਕਬਰੁ ਕਹਰੁ ਹੈ॥

ਗੁਸਾ ਹਰਾਮੁ ਹੈ। ਨਫਸ ਸੈਤਾਨੁ ਹੈ॥ ਗੁਮਾਨੁ ਕੁਫਰੁ ਹੈ॥

ਪਸਗੈਬਤਿ ਕਾ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਹੈ॥ ਬੇਈਮਾਨੁ ਨਾਪਾਕੁ ਹੈ॥

ਮੋਮ ਦਿਲ ਪਾਕ ਹੈ॥ ਇਲਮ ਹਲੀਮੀ ਹੈ॥

ਬੇ ਹਿਰਸ ਅਉਲੀਆ ਹੈ।

ਬੇ ਦਿਆਨਤਿ ਨ ਸੁਰਖਰੂ ਹੈ॥ ਅਕਿਰਤਘਨ ਜ਼ਰਦਰੂ ਹੈ॥

੧. ਦੇਖੇ ਪੰਨਾ ੧੩੪ ਫੁਟ ਨੋਟ-੨

੨. ਕੰਡ ਪਿਛੇ ਚੁਗਲੀ ਮਾਰਨੀ। ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ।

੩. ਇਥੇ ਹਾ:ਬਾ:ਨੁ: ਵਿਚ ਇਹ ਪਾਠ ਵਧ-ਹਿਰਸ ਥੇ ਸਬਰ ਹੈ।