5
ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਮੇਰਾ ਰੱਬਾ, ਇੱਕੋ ਬੱਸ ਸਵਾਲ
ਔਕੜ ਮੇਰੀ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਟੁਰ ਪਓ ਮੇਰੇ ਨਾਲ।
ਲੇਖਾਂ ਸੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਚਾਦਰ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੋਂ ਖਿੱਚ,
ਮੈਨੂੰ ਕੱਢ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਉਛਾਲ।
ਖੱਲਾਂ ਲਾਹ ਕੇ ਖਾ ਜਾਨੇ ਆਂ, ਲੱਖਾਂ ਡੰਗਰ ਰੋਜ਼,
ਫਿਰ ਵੀ ਪੈਰੋਂ ਨੰਗੇ ਫਿਰਦੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਾਲ।
ਇੱਕ ਦਿਹਾੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਜਾਣਾ ਛੱਡ ਜਹਾਨ,
ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰ ਕੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕੀਂ, ਪਾਉਂਦੇ ਫਿਰਨ ਧਮਾਲ।
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਈਂ ਦੇਂਦੇ, ਚੁੱਕਣ ਜਿਹੜੇ ਸਿਰ,
ਜੇ ਤੂੰ ਜੀਣਾ, ਨਿੱਬੜ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਸੂਰਾਂ ਨਾਲ।
-0-
