ਗਰਕੀ ਪੀਣਾ ਚਾਰ ਦਿਹਾੜੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸਿਰ ਤੇ ਹੋਰ,
ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਲੋਕੋ ਸਾਡੀ ਲਾਂਗੜ ਤੀਕਰ ਗੁੰਮ।
ਇੱਕ ਵੀ ਜਚਦਾ ਸਾਨੂੰ ਕਿਧਰੇ ਗਿਆ ਸਪੇਰਾ ਲੱਤੇ,
ਹੋ ਜਾਵਣਗੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਨੀਅਰ ਗੁੰਮ।
ਚੌਧਰੀਆਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਉਭਰੇ ਵੱਟ,
ਅੱਲਾ ਦੀ ਸਹੁੰ ਹੋ ਨਈਂ ਸਕਦੇ ਮੇਰੇ ਅੱਖਰ ਗੁੰਮ।
ਅੱਚਣ-ਚੇਤੀ ਅੱਧ-ਪਚੱਧਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹਦਾ ਮੁੱਖ,
ਉਹਦਾ ਇਸ਼ਕ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੰਮ।
ਗਿਰਜੇ, ਮੰਦਰ, ਮਸਜਦ ਬਦਲੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖ,
ਤੇਰਾ ਯਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿਧਰੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੰਮ।
ਸੰਨ੍ਹੀ ਹਥੌੜੀ ਮੈਂ ਵੀ ਨਈਉਂ ਫੜ ਕੇ ਵੇਖੀ ਅੱਜ,
ਸ਼ਾਮਾਂ ਤੀਕਰ ਖੋਰੇ ਕਿੱਥੇ ਰਿਹਾ ਮੁਕੱਦਰ ਗੁੰਮ।
ਫਿਰ ਇੱਕ 'ਬਾਬਾ' ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਸੱਚੀ ਗੱਲ,
ਚੀਥੀ ਚੀਥੀ ਲੱਭੋ ਜਿਹੜੇ ਕੀਤੇ ਪੱਥਰ ਗੁੰਮ।
-0-
