27
ਵਿੱਚ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੇ ਅਣਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾਂ।
ਮੈਂ ਫਰਆਉਨ ਦੇ ਵਿਹੜੇ 'ਬਾਬਾ' ਮੂਸਾ ਪਲਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾਂ।
ਇਹ ਸੁਫਨਾ ਜੇ ਹੋ ਜਾਏ ਸੱਚਾ, ਘਿਓ ਦੇ ਦੀਵੇ ਬਾਲਾਂ ਮੈਂ,
ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਸੜਦਾ ਬਲਦਾ ਸੂਰਜ ਢਲਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾਂ।
ਜਿਹਨੇ ਕੱਲ ਤੌਹੀਨ ਸੀ ਸਮਝੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖਲੋਵਣ ਦੀ,
ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਚਲਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾਂ।
ਸੁਰਖ਼ ਅਨਾਬਾਂ ਵਰਗੇ ਹੰਝੂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਡਿੱਗਣ ਅੱਖੀਆਂ 'ਚੋਂ,
ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਕਰਬਲ ਵਰਗਾ ਮੰਜ਼ਰ* ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾਂ।
ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਨਈਂ ਟੁੱਕਰ ਲੱਭਦਾ, ਮਿਹਨਤ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ,
ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਚੋਰ ਉਚੱਕੇ ਐਥੇ ਫਲਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾਂ।
ਖੌਰੇ ਕਿਸਰਾਂ ਚੱਲਦੀ ਪਈ ਏ ਗੱਡੀ ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ,
ਵਾਂਗ ਛਲੇਡੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਛਲਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾਂ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੱਖਰ ਬਰਕਤ ਵਾਲੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਨੇ,
ਵਿੱਚ ਇਬਾਦਤ ਗਾਹਾਂ ਉਹ ਮੈਂ ਨੁਸਖਾ ਜਲਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾਂ।
(ਮੰਜ਼ਰ* = ਦ੍ਰਿਸ਼)
-0-
