

31
ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿੱਕਰੀ ਜੰਮੀ, ਰਹੇ ਨਾ ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਫੁੱਲ ਪਏ ਨੇ ਕਬਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਕੰਡੇ ਪਏ ਨੇ ਰਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਓ ਵਸਨੀਕੋ, ਰਲ ਕੇ ਉਹਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ,
ਪਿਓ ਵੀ ਭਾਵੇਂ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਵੇ, ਪਾਉਂਦਾ ਫੁੱਟ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਟੁਰ ਗਈਆਂ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਪਾਸੇ, ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਉਹ,
ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ ਡਰ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਤਿੱਤਰ-ਖੰਭੀ ਬੱਦਲੀ ਵਰਗੀ, ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਈਂ,
ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਕੇ, ਪਹਿਰੇ ਗਲੀਆਂ ਰਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਫਿਰਦਾ ਪਿਆ ਜੇ ਕੋਈ ਨੰਗਾ, ਆਪਣੀ ਕੀਤੀ ਭੋਗੇਂਗਾ,
ਤੂੰ ਤੇ ਸੱਜਣਾਂ ਮੈਲ ਨਈਂ ਆਂਦੀ, ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਨਗ੍ਹਾਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਅਸਾਂ ਤੇ ਚੁੱਪਾਂ ਇਸ ਲਈ ਵੱਟੀਆਂ, ਵਿਗੜੇ ਖੇਡ ਨਾ 'ਬਾਬਾ' ਜੀ,
ਦੁਸ਼ਮਣ ਕਮਲਾ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਏ, ਜ਼ੋਰ ਰਿਹਾ ਨਈਂ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ।
-0-