32
ਮੂੰਹ 'ਚੋਂ ਬੋਲ ਕਦੇ ਨਾ ਕੱਢੀਏ, ਅਸੀਂ ਬਗ਼ਾਵਤ ਵਾਲੇ।
ਦੇਣ ਮਸਾਵੀਂ ਹੱਕ ਜੇ ਸਾਨੂੰ, ਲੋਕ ਸਦਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਚੜ੍ਹਦੇ ਡੁਬਦੇ ਸੂਰਜ ਰੋਕੇ, ਮੌਤ ਕਿਸੇ ਨਾ ਰੋਕੀ,
ਛੱਡ ਕੇ ਆਲ-ਦਵਾਲੇ ਰੱਖਣੇ, ਲੋਕ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਵਾਲੇ।
ਦੇ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਬਾ, ਤੇਰਾ ਭਾਰ ਵੰਡਾਇਆ,
ਅਸਾਂ ਵੀ ਕੁਝ ਸਾਮਾਨ ਬਣਾਏ, ਦੇਖ ਕਿਆਮਤ ਵਾਲੇ।
ਸੀਰਤ ਵੇਖ ਕੇ ਦੰਗ ਰਹਿ ਜਾਨਾ, ਮੇਰੀ ਸੂਰਤ ਉੱਤੇ,
ਤਾੜੀ ਮਾਰ ਕੇ ਜਿਹੜੇ ਹੱਸੇ, ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੇ।
ਕਿਹੜਾ ਖੌਫ਼ ਏ ਜਿਹੜਾ ਤੈਨੂੰ, ਸੱਚ ਨਈਂ ਬੋਲਣ ਦਿੰਦਾ,
ਤੂੰ ਤੇ ਸੂਲੀ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲੇ, ਬੋਲ ਸਵਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਲਿਆ ਬਚਾ ਏ ਜਰਨੈਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾ ਕੇ ਰੌਲਾ ਰੱਪਾ,
ਬੇੜੇ ਕਿਧਰੇ ਲੈ ਨਾ ਡੁੱਬਣ, ਲੋਕ ਸਿਆਸਤ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਰੇ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀ ਚੁੱਲ੍ਹਾ, ਰਹਿ ਨਈਂ ਸਕਦਾ ਠੰਢਾ,
ਜ਼ਰਾ ਜਿਹਾ ਹੱਥ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡਣ, 'ਬਾਬਾ' ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ।
(ਮਸਾਵੀਂ = ਬਰਾਬਰੀ)
-0-
