9
ਨੇਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਹੋਵਣ ਭਾਵੇਂ, ਹੋਵਣ ਹੱਥ ਬਦਕਾਰਾਂ।
ਵੈਣਾਂ ਬਾਝੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਛਵੀਆਂ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ।
ਬਣਦੇ ਰਹਿਣੇ ਗੋਲ ਘਤੀਰੇ, ਵੰਡੀ ਪੈਂਦੀ ਰਹਿਣੀ,
ਜਦ ਤੱਕ ਖ਼ੁਦ-ਗਰਜ਼ਾਂ ਦੇ ਹੱਥੀਂ, ਫੀਤੇ ਤੇ ਪਰਕਾਰਾਂ।
ਬਾਜ਼ ਕਦੇ ਨਈਂ ਨੀਵੇਂ ਬਹਿੰਦੇ, ਸ਼ੀਂਹ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ ਜੂਠਾਂ,
ਮੋਰ ਕਦੇ ਨਈਂ ਨੱਚਦੇ ਆ ਕੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ਾਰਾਂ।
ਮੰਜ਼ਿਲ ਕਿਸਰਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਏ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਸੀਬਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਭਾਰ ਚੁਕਾਇਆ ਆਪਣਾ, ਊਠਾਂ ਦੇ ਅਸਵਾਰਾਂ।
ਮੰਗਤਾ ਕਿਉਂ ਹੁਣ ਫੜ ਕੇ ਠੂਠਾ ਮੰਗਣ ਲੱਗਾ ਸੰਗੇ,
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਸ਼ਕੌਲ* ਬਣਾ ਲਏ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ।
ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਮੈਂ ਲਿਖਾਂ 'ਬਾਬਾ' ਵਿੱਚ ਕਤਾਬਾਂ,
ਮੰਨ ਲਈਆਂ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਅੰਦਰ ਬਹਿ ਕੇ ਹਾਰਾਂ।
(ਕਸ਼ਕੌਲ* = ਫਕੀਰਾਂ ਦਾ ਠੂਠਾ)
-0-
