10
ਆਪਣਾ ਕੱਦ ਵਧਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪਛਤਾਇਆ ਵਾਂ।
ਪਿੰਡੋਂ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਆ ਕੇ ਮੈਂ ਪਛਤਾਇਆ ਵਾਂ।
ਨਿੰਮ ਦੇ ਪੱਤਰ ਪੁੱਛ ਕੇ ਲੋਕੀਂ ਲੈਂਦੇ ਸਨ,
ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੇਰੀ ਲਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪਛਤਾਇਆ ਵਾਂ।
ਦਾਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਰਦਾ ਨਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸੀ,
ਮੂਰਖ ਯਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪਛਤਾਇਆ ਵਾਂ।
ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਧੋਖਾ ਖਾਧਾ ਕਈਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ,
ਚਿੱਟੇ ਲੀੜੇ ਪਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪਛਤਾਇਆ ਵਾਂ।
ਕੰਨੀ ਤੇ ਵੀ ਥਾਂ ਨਈਂ ਦਿੱਤੀ ਚੌਧਰੀਆਂ,
ਧੋਤੀ ਦਰੀ ਵਿਛਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪਛਤਾਇਆ ਵਾਂ।
ਆਪਣੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਬਹਿੰਦਾ ਨਈਂ,
ਖੋਲ ਪਰਾਇਆ ਪਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪਛਤਾਇਆ ਵਾਂ।
ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਇਕਲਾਪਾ ਭੁੜਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ,
ਸੱਜਣਾ ਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪਛਤਾਇਆ ਵਾਂ।
ਕਿਧਰੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਦਾਦ ਨਈਂ ਆਈ 'ਬਾਬਾ' ਜੀ,
ਅੱਜ ਵੀ ਸ਼ਿਅਰ ਸੁਣਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪਛਤਾਇਆ ਵਾਂ।
-0-
