39
ਗਿਰਜੇ, ਅੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਸੀਤੇ, ਕੱਦ ਤੱਕ ਮੱਕੇ ਜਾਵਾਂ।
ਕਦ ਤੱਕ ਭਰਨਗੀਆਂ ਵਲਟੋਹੇ, ਭਾੜੇ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ।
ਰੰਗਾਂ ਨਸਲਾਂ ਵਾਲੇ ਲਸ਼ਕਰ, ਕਿੱਥੇ ਮਜ਼੍ਹਬੀ ਗਿੱਧਾ,
ਮੈਂ ਅਮਨਾਂ ਦੀ ਘੁੱਗੀ ਯਾਰਾ, ਕਿਹੜੀ ਜੂਹ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂ।
ਅੱਜ ਵੀ ਮੋਢੇ ਉੱਤੋਂ ਗੈਂਤੀ, ਲੱਥੀ ਨਈਉਂ ਥੱਲੇ,
ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਨਈ ਆਇਆ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਛਾਵਾਂ।
ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾ ਇਹਨਾਂ ਹਰੀਆਂ ਰੱਖਾਂ ਕੋਲੋਂ,
ਜਿੰਨਾ ਤੀਕ ਨਾ ਲੱਭੇ ਮੰਜ਼ਿਲ, ਤੱਕ ਨਾ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ।
ਉਰਦੂ ਸਾਡੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ 'ਬਾਬਾ' ਸਾਂਝ ਵਧਾਵੇ,
ਉੱਚੀਆਂ ਚਾਰ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਏਥੇ, ਜਿਸਰਾਂ ਸਕੀਆਂ ਮਾਵਾਂ।
-0-
