ਸਾਨੂੰ ਚੁੱਪ ਦੇ ਤਵੀਤ ਦੀ ਗੁੜ੍ਹਤੀ,

ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਪੱਟੀਆਂ

*

 

ਨੀ ਮੈਂ ਸੁਫ਼ਨੇ 'ਚ ਸੁਫ਼ਨਾ ਤੱਕਿਆ,

ਹਕੀਕਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ

*

 

ਨੱਥ ਪਾ ਕੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੀਤਾ,

ਵਿੱਚੋਂ ਵਿੱਚ ਧੁਖ਼ਦੀ ਫਿਰਾਂ

*

 

ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ ਪੂਣੀ,

ਚਰਖੇ ਨੇ ਸਾਹ ਕੱਤ ਲਏ

*

 

ਸਾਨੂੰ ਪੁੱਠੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦੇਂਦੇ,

ਕੁਕੜੀ ਦੀ ਬਾਂਗ ਨਹੀਂ ਰਵਾਂ

*