ਨਿਸ਼ਤਰ' ਖ਼ਾਨਕਾਰੀ

 

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੇ ਵੀਰਾਨੇ

ਖੰਡਰ ਈਟੋਂ ਕੇ, ਦੀਵਾਰੋਂ ਕੇ ਮਲਬੇ, ਢੇਰ ਮਿੱਟੀ ਕੇ

ਵੋ ਇਕ ਟੂਟੀ ਹਵੇਲੀ ਅਬ ਭੀ ਅਕਸਰ ਯਾਦ ਆਤੀ ਹੈ

ਮਹਿਕਤੇ ਆਂਚਲੋਂ ਕੇ ਦਰਮਿਆਂ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਕੇ ਝੁਰਮੁਟ ਮੇਂ

ਵੋ ਇਕ ਚੰਚਲ ਛਬੀਲੀ ਅਬ ਭੀ ਅਕਸਰ ਯਾਦ ਆਤੀ ਹੈ

ਮੋਹੱਬਤ ਕੈਸੀ ਹੋਤੀ ਹੈ, ਜਵਾਨੀ ਕੈਸੇ ਆਤੀ ਹੈ

ਵੋ ਅਨਬੂਝੀ ਪਹੇਲੀ ਅਬ ਭੀ ਅਕਸਰ ਯਾਦ ਆਤੀ ਹੈ

 

ਖੰਡਰ ਕੀ ਗੋਦ ਮੈਂ ਪਹਿਲੇ-ਪਹਿਲ ਜਬ ਚਾਂਦ ਉਤਰਾ ਥਾ

ਸਿਤਾਰੇ ਦਿਲ ਮੇਂ ਕਾਂਪੇ ਥੇ, ਲਹੂ ਮੇਂ ਆਗ ਭੜਕੀ ਬੀ

ਮੁਝੇ ਪਹਿਲੇ-ਪਹਿਲ ਧੋਕਾ ਦੀਆ ਥਾ ਆਰਓਂ ਨੇ

ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਕਿਸੀ ਕੇ ਗ਼ਮ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਬਾਰ ਧੜਕੀ ਥੀ

ਮੁਝੇ ਅਬ ਯਾਦ ਭੀ ਆਤਾ ਨਹੀਂ ਵੋ ਕੌਨ ਥੀ ਕਿਆ ਥੀ

ਵੇ ਇਕ ਮਾਸੂਮ ਦੇਵੀ ਬੀ, ਵੋ ਇਕ ਨਾਦਾਨ ਲੜਕੀ ਬੀ

 

ਮਹਿਕਤੇ ਆਂਚਲੋਂ ਕੇ ਦਰਮਿਆਂ, ਜ਼ੁਲਛੋਂ ਕੇ ਝੁਰਮਟ ਮੇਂ

ਮੈਂ ਅਬ ਰਿਸਤੇ ਹੂਏ ਜ਼ਖ਼ਮ ਮੇਂ ਟਾਂਕੇ ਭਰਨੇ ਲਗਤਾ ਹੂੰ

ਕਭੀ ਰੁਖ਼ਸਾਰੀ ਕੇ ਸ਼ੋਲੋਂ ਕੋ ਲਬਾਂ ਮੇਰੇ ਤਰਸਤੇ ਥੇ

1. ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੇ, 2. ਕੇਸਾਂ ਦੀ 3. ਗੱਲ੍ਹਾਂ 4. ਹੋਂਠ