

ਤਕਾਜ਼ੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੇ ਜਬ ਮੁਝੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ
ਮੈਂ ਝੂਟੇ ਦਿਲ ਸੇ ਫਿਰ ਝੂਟੀ ਮੋਹੱਬਤ ਕਰਨੇ ਲਗਤਾ ਹੂੰ
ਜ਼ਮਾਨੇ ਨੇ ਮੁਝੇ ਮੋਹਲਤ ਨ ਦੀ ਮੈਂ ਕਿਆ ਸਮਝ ਸਕਤਾ
ਕਿ ਤਾਰੀਕੀ ਮੇਂ ਸ਼ਮਏ-ਕਾਮਰਾਨੀ ਕੈਸੇ ਆਤੀ ਹੈ
ਸੜਕ ਪਰ ਘੂਮਤੀ ਪਰਛਾਈਆਂ ਮੁਝ ਸੇ ਯੇ ਕਹਿਤੀ ਹੈਂ
ਖੰਡਰ ਮੇਂ ਚਲ ਕਿ ਰੂਹੇ-ਜ਼ਿੰਦਗਾਨੀ' ਕੈਸੇ ਆਤੀ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਪਰ ਮਗਰ ਯੋ ਰਾਜ਼ ਖੁਲਨੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਾਤਾ
ਮੋਹੱਬਤ ਕੈਸੇ ਹੋਤੀ ਹੈ, ਜਵਾਨੀ ਕੈਸੇ ਆਤੀ ਹੈ
'ਨਜ਼ੀਬ' ਰਾਮਿਸ
ਤੁਝ ਸੇ ਕਿਆ ਪਾਇਆ ਹੈ !
ਤੁਝ ਸੇ ਕਿਆ ਪਾਇਆ ਹੈ ਮੈਂਨੇ ਜੋ ਮੁਝੇ ਯਾਦ ਹੈ ਤੂ
ਤੇਰੇ ਰੁਖ਼ਸਾਰ ਕੀ ਗਰਮੀ ਨ ਤੇਰੇ ਜਿਸਮ ਕੀ ਧੂਪ
ਕੋਈ ਸੁਖ ਭੀ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਦੀਆ ਹੈ ਤੁਨੇ
ਦਰਦ ਹੀ ਦਿਲ ਮੇਂ ਨ ਥਾ ਜਿਸਕਾ ਮੁਦਾਵਾ ਹੋਤਾ
ਔਰ ਨ ਗ਼ਮ ਹੀ ਥਾ ਜਿਸੇ ਬਾਂਟ ਲੀਆ ਹੋਤਾ
1. ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾ 2. ਹਨੇਰਾ 3. ਚੰਗੇ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਮਾਂ, ਦੀਪਕ 4. ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੂਹ 5. ਗੱਲ੍ਹਾ 6. ਇਲਾਜ