چَودھری دے پُّتر دا تاں ِاه هال هَے اکھے "کھّٹن نا کھان, بھَےڑا ججمان۔" جدوں وےکھو, وِهلا گّپاں ماردا پھِردا هَے۔

آهو کاکا جی ! "کھسمے بھانی سوای رانی ۔" تُسیں اُهدے اَوگُناں نُوں کِاُں گِندے هو, جد مالکاں نُوں اُسدا سبھ کُجھ پِآرا هَے۔

'کھسمےں بھانا کھرا سِآنا' آپنے مالک دی آگِآ وِّچ رهِنا تے اُسدی کھُسی لَےنی هی سِآنپ هَے۔ هور چتراایآں سبھ وِارتھ هن۔

پھسل کِوےں چںگی هووے۔ 'کھسماں باجھوں سَون تِهاایآں ۔' پَےلی چںگی هَے, پر کھسم جو کوای وات پُّچھن والا نا هويا۔

مَےں تے ِاه کّپڑا پںدراں رُپاے گج لِآںدا هَے تے تُساں نِںد دِّتا هَے۔ کھسماں سّتاں سَےآں آںدی, چوراں پسںد هی نهیں کیتی۔

رّب نے چَودھری هُراں نُوں اُه بھاگ لااے هن کِ اُنھاں نُوں هُن کِسے دی پرواه نهیں۔ 'کھسم دیآں سواریآں, کدے نا دےںدیآں واریآں۔'

درسن سیتا ! تُوں تاں سُدرسن دی آاَو-بھگت کرن وِّچ هّد کر سُّٹی هَے۔ سیتا- کرنی هی سی نا اکھے 'کھسم دا کُّتا, سرھانے سُّتا۔ 

اُس بڑے هّتھ پَےر مارے, سںتاں سادھاں دی سرن لای, پر هالت اُهی رهی۔ ‘کھسم کیتا چُگتا, اُهی چّکی اُهو هّتھا"۔ مَےں کی کراں ?

گُلچھرے تُوں اُڈاوےں تے بھردا مَےں پھِراں۔ ِاه کِاُں ? 'کھسم کرے نانی چّٹی دوهتِآں' دے سِر۔ بابا آپنی بھلی تُوں آپ هی نبےڑ۔

دوهاں بھراواں وِّچ جمین دے جھگڑے نُوں نِپٹااُن توں بااد سرپںچ نے کِها, "آپسی سهِمتی نال مسلے سُلجھااُنے ٹھیک رهِںدے هن۔ ِاّک-دُوجے دیآں گلتیآں چِتارن دی لوڑ نهیں۔ تُهانُوں پتا هی هَے کِ- کھِّدو پھرولِآں لیراں هی نِکلدیآں هن۔"

گُرجیت دی ماسی, نوےں پھَےسن والے کّپڑے پهِن کے کھڑھی گُرجیت وّل وےکھ کے بلی, "گُرجیت۔ پهِلاں تاں تُوں بهُت سِّدھی-سادی سی پر ےُونیورسِٹی جا کے هورناں کُڑیآں دی ریسو-ریسی بهُت پھَےسن کرن لّگ پای اےں۔" "بھَےن جی, کھربُوجے نُوں وےکھ کے کھربُوجا رںگ پھڑدا هَے," نےڑے بَےٹھی گُرجیت دی ماں نے کِها۔