منِّآ بای تُهاڈا لوکاں توں لهِنا بڑا اے پر جے لوکیں نا دےن تاں پھِر کی کروگے۔ بھاای ساهِب 'پَےسا سو جو هووے گںڈھ, وِّدِآ سو جو هووے کںٹھ۔'

اُه تاں ساڈے سارے اگلے پِچھلِآں دی ِاّجت نُوں چھّج وِچ پاکے چھّٹن تے چھاننی وِچ پاکے چھانن تے اُّتر پای۔ مَےتھوں کی پُّچھدے هو۔ آکھے 'پےٹ پاڑاں تے پّٹی کِّتھے بنّھاں ?' ِاه گّلاں کوای دّسن جوگیآں نے ?

ٹھیک هَے بھاای ! من راجی هووے تاںهیاُں ای هری وّل وی دھِآن کر سکیدا هَے ۔ جے 'پےٹ نا پایآں روٹیآں تاں سبھے گّلاں کھوٹیآں ۔'

بھلا مِلن دا تھاں کِهڑا چُنِآ سُو ? کسُور نا لاهَور نا اںمرِتسر۔ پےکے نا سهُرے, تے ڈُّب موای ننِهورے ۔ بھلا اسیں اُتھوں دا کُجھ لاه لَےنا سی ۔

سُّکھی ساںدی وسدی اے ۔ کوای کی پرواه کرے اُسدی۔ ‘پےکے گایآں دی کھَےر کَون داے۔'

گوری سےتی تُٹَے بھتار ۔۔
پُتی گڈھ پوَے سںسار ۔۔

هاں بےبے, سُکھی هاں 'پُتڑِاُں بھاگ, کوای لِآوے لکڑیآں, کوای لِآوے ساگ۔' سارے کُجھ نا کُجھ کماای کردے هن ۔ جھٹ چںگا لںگھ رِها هَے۔

دُنیچںد—کِها وِرلاپ ? کی هويا ? کِاُں ڈںڈ پاایاے ? بس چُپ هو جا,دںداں هےٹھ جیبھ دے دے ۔ تےری بّچی نهیں, وَےرن اے ۔ ‘پُّتراں دھیآں نُوں کھواایاے جواایآں واںگ, وےکھیاے کساایآں واںگ۔ جد اُه مےرے آکھے وِّچ نهیں, اُه دھی کاهدی هوای۔

کِنّی سےوا کیتی مِّتر جانکے ۔ اںت مےرے هی سِر تے سُآه پا کے تُردا هويا ۔ ٹھیک هی هَے ‘پُت بِگانے چّٹنے, مُوںه لالی بھرنے۔'

ماں- پُّت ! ِاه سکینی چںگی نهیں ۔ اسیں گریب هاں گریبی داوے هی سانُوں رهِنا چاهیدا هَے۔ 'پُت پھکیراں دے چال اهِدیآں دی سوبھدی نهیں۔'

نار بھتارهُ باهری سُکھ سےج ن چڑھیاَے۔ پُت ن منَّے ماپِآں کمجاتی وڑیاَے ۔

بهُت بهُت ودھاای هووے لڑکے دی تُساں سانُوں کھبر نهیں دِّتی, پر پُت جںمے چںد چڑھے لُکدے نهیں۔