ساه ! تُسیں کھتری جںمدے هی بھاگ لَے کے جے, تُساڈے وِچوں سارے هی آپو آپنے کںماں وِّچ تکڑے هُںدے نے۔ ‘پُت جںمن کھترانیآں وِّچ وِّچ باهمنیآں ۔ باکی تاں بس چّکی پیهن هی آاے نے۔

پُت جنے وڑ کوٹھڑی, باهِر جگ جانے ۔ دھن دھرتی وِچ دبیاَے مستک پروانے ۔

رّب ِاس بالک نُوں بڑا وّڈا بناوےگا, هُنے هی ِاس دے لّچھن دِس رهے هن۔ پُت کپُّت پںگھُوڑيوں هی پچھانے جاںدے نے۔

پُّتر بھاوےں اّگے دھیآں پُّتاں والا هو جاِا تے اُس دا ماں پِاُ لای پِآر ستِکار گھٹ جاِا پر ماں دا پِآر اَونے دا اَونا هُںدا هَے۔ 'پُت کپُّت هُںدے آاے نے ماپے کُماپے نهیں هُںدے۔

میآں جی ! ٹھےکا تاں کھتم هو گِآ, پر بچِآ کّکھ نهیں ۔ ِاتنا کُجھ کر کے وی لےکھا اُّتھے هی رِها۔ اکھے ‘پُّٹھی پا کے لےکھا پايا, نا چاچا گِآ نا چاچا آيا۔'

پُلیس نے پُورے جور نال تپھتیس کیتی ۔ ِالاکے دے بدماساں توں پُوری پُّچھ گِّچھ کیتی پر نتیجا کی نِکلِآ, اُهی 'پُٹِآ پهاڑ تے نِکلِآ چُوها'۔ ساه دے گھر ڈاکا مارن والا ِاستهار بّچِآں نے ساه نال مکھَول کرن کرکے لايا سی۔

هجارا سِںگھ مامُولی جِها بںدا سی, پر اّج اُسدی گُّڈی اُس دے ساتھیآں کرکے کھُوب چڑھی هوای هَے ۔ ٹھیک هی هَے, "پیراں نُوں مُرید اُڈاںدے نے۔'

اّج کّل کلجُگ هَے ۔ 'پیر پَےسا, رنّ گُر جِوےں آکھے تِوےں تُر۔ هور کِسے دی ِاّتھے پُّچھ نهیں۔

چلے جانا آں ساهِب دے پاس ۔ سانُوں مُوںه وِّچ تھوڑا پان لّگا ? 'پیر پُتر ن دِاُ تاں کی گھگرا وی رکھ لاُو ۔ آکھر ساڈا بھلا نا کرے تاں ساتھوں کی کھوه لاےگا ?

تُوں جان دا نهیں چےلا کِس دا هَے ِاه ۔ سارے جمانے دا چھٹِآ هويا تے چلاک هَے ِاس دا گُرُو تے ! پھےر سِآنِآں نے اَےوےں تاں نهیں نا آکھِآ 'پیر جِنھاں دے ٹپنے چےلے جان چھڑپ۔

بھرا جی, 'پیٹھے دا کی پیهنا' ? ِاس گّل نُوں بیتِآں ورھے توں اُتے هو گِآ, مُڑ ِاس نُوں چھےڑن دا کی لابھ ?

هُن ساڈے وی هّتھ لّگيوں سُو تے ےاد ای پِآ کرےگا نا۔ 'پیٹھا نا تے دادڑ تے هووےگا ای نا' ۔ چھُٹِآ وی تے دو چار هجار لا کے ای چھُٹےںگا۔