ٹھیک اے اکھے, 'مُورکھ دا هاسا بھنّ سُٹے پاسا' کرِپُو نے مےرے مُںڈے نُوں هاسے وِّچ هی اےنی روٹی کھُآای کِ اُه دو دِناں توں ڈھِّڈ پیڑ نال پِآ هَے۔

مُورکھ تِسنو آکھیاَے بول ن سمجھَے بول ن جانَے ۔ هوروں کِهُںکر پُچھیاَے هوروں کِهُںکر آکھ وکھانَے ۔

اےت گںڈھ ورتے سںسار ۔
مُورکھ گںڈھ پوَے مُهِ مار ۔

تُوں سمجھدا اےں آپنے اڑبپُنے نال اُنھاں نُوں جِّت لوےںگا, پر تُوں بھُلدا هَے۔ 'مُورکھ کھّٹے ٹوِا, نا کوای هّسے نا کوای روِا۔'

تُوں گھر نا اُجاڑ لوکاں اُّتے ۔ تُوں نهیں سُنِآ, ‘مُورکھ کھُآن تے چاتر کھان ?'

سںتن سِاُ بولے اُپکاری ۔
مُورکھ سِاُ بولے جھکھ ماری ۔۔

مُوتر وِّچوں مّچھیآں پھڑن نال کُجھ نهیں بندا, هِںمت کرکے کوای وّڈا کںم سوچو۔

اُه پرتّکھ وےکھ رهی سی کِ ِاس هری دُگ پتی توں لںمی آس چھّڈ کے کوای چھوٹی توں چھوٹی آس وی نهیں ۔ پھِر 'مُوسا نّٹھا مَوت توں اّگے مَوت کھڑی' واںگ اُه ِاس پاپ دی پںڈ نُوں لَےکے کِّتھے جاوےگی ۔

اُس پاس هَے هی کی جو تُوں کُرک کرا لاےںگا ۔ ‘مُلاں دے دو کّپڑے, سُّتھن نالا هّتھ۔'

مےری تاں پَےںچاں تّک هی پهُںچ سی, 'مُلاں دی دَوڑ۔' مسیت تک کچهِریآں دے کھرچے کَون بھردا ?

کِنھے پرتاوا کرنا سی, اُهدی دلےری دا۔ سبھ منّی گاے۔ اکھے 'مُّلاں جھںگڑ گچھے نا, رِچھ مسیتی اّچھے نا۔'

ِاّک سُکھی هِردا ٹھرِآ هويا انںد هَے, تاں دُوجا هِردا سّلاں نے سلِآ هويا هَے, تے گِّلے گوهے واںگ دھُکھ رِها هَے۔ 'مُلک ماهی دا وسے کوای رووے تے کوای هّسے'۔