چاچے نُوں وِهلا نهیں رهِن دےنا, وِهل ماڑی هُںدی هَے ۔ بںدا ‘رُجھا رهے, بھاوےں بھُّکھا رهے۔'

رُکھی سُکھی کھاِا کَے ٹھںڈھا پانی پیاُ ۔
پھریدا دےک پراای چوپڑی ن ترسااے جیاُ ۔

جمنا دے مُںڈے کُڑیآں تاں چںگے هن, پتا نهیں آپ کِهو جِهی هَے ? سهےلی-'رُّکھ پھل توں پچھانِآں جاںدا هَے۔' آپ وی چںگی هی هونی اے۔

ِاک مُںڈے دا جھّگا سُآاَو, تاں دُوجا کوٹ لَےن لای جِّد کردا هَے۔ مَےں کِّتھوں لِآواں ? 'ریسیں پُّت نا جںمدے هور سبھے گّلاں۔'

ریساں کرهِ تِناڑیآں جو سےوهِ در کھڑیآه ۔ نال کھسمَے رتیآ مانهِ سُکھ رلیآه۔

اراایں نِرے مِهنتی کامے هی نهیں, سااُو وی بڑے هن ۔ مالک دے ساهمنے چُوں نهیں کردے ۔ سّچ هَے, 'رایات راایں تے مال گاای'۔

بھولُو, کماںدا هَے تے هر گّل مناںدا هَے ۔ 'رِجک چَوهاں پّٹاں دی چادر هَے' سِآنِآں نے سّچ هی آکھِآ هَے۔

کی کریاے بّچی, رِجک دے دھّکے هواے دےس پردےس ٹّکراں مارنیآں پَےںدیآں نے ۔ اکھے 'رِجک وِهُونے آدمی تے گاے مُهّبتاں توڑ۔'

هَےڈماسٹر ساهِب, تُسیں کهِںدے هو بالاں نُوں مارو نا, پر ِاه کرڑاای بِناں کابُو نهیں آاُںدے ۔ سِآنِآں نے اَےوےں تاں نهیں کِها, 'رِچھ, بال, کلںدر نا هُںدے اںدر'۔

تُهانُوں کی پتا ? 'رِّچھ دا گھول کلںدر جانے' اَےنے گَےرے نُوں اسیں هی سِّدھا کر سکدے هاں۔

کںور- اسیں گھروں رتا چِراکے تُرے ساں, کایآں نُوں راه وِچ چھّڈ اّگے ودھی گاے, پر میںه نے سبھ ِاکّٹھے کر دِّتے ِااُں 'رِهاں کھِهاں دا پتن مےلا' والا لےکھا هو گِآ۔

مُلک وِّچ اسںتُسٹتا دا ِاک وّڈا کارن ِاه وی هَے کِ جِنھاں هّتھ هکُومت آ جاںدی هَے اُنھاں نُوں راج کرن دا تے راج بھاگ چلان دا ‘ا, ا’ وی نهیں آاُںدا ۔ گّل وی ٹھیک هَے ‘راول کی جانے چاولاں دا بھا'۔