مّتھے مهِراب تے بگل ِاّٹاں' والی گّل هَے اُس دی تاں۔ آپنے آپ نُوں بڑا ساهِتکار دّسدا هَے پر آںدا جاںدا کُجھ نهیں۔

ِاه رِستا کرن توں پهِلاں چںگی ترھاں من نال وِچار کرنی جرُوری سی۔ سِآنِآں دا کتھن هَے, ‘من آپنے نُوں پُّچھ کے کیجے کُل دی ریت' هُن کی هو سکدا هَے ?

کِرپا ساه- ِاه کاهدی بھاری اے۔ 'من هرامی تے هُجتاں ڈھےر۔' باںکا بن بَےٹھا اے لاهَور دا ۔

تیرتھاں اُّتے اُه جان جو پاپ کمااُن۔ اسیں تاں سمجھدے هاں کِ من هووے چںگا تاں کاٹھڑے وِچ گںگا ۔

آپ ن بُوجھے لوک بُجھاوَے ۔۔
من کا اںدھا اںدھ کماوَے ۔۔

کاکا, کوای وی اَوگُن اجِها نهیں جِس توں بچِآ نا جا سکے۔ بّس من اُّتے کابُو پااُن دی لوڑ هَے۔ گُربانی دا کتھن هَے- من جیتَے جگ جیت, سماج وِّچ پھَےل رهے نسِآں دے کوهڑ توں سُچےت کردِآں پُسپِںدر دے دادا جی نے اُس نُوں کِها۔

بِناں هِںمت اتے کرڑی مِهنت کوای کھاس لابھ نهیں هونا۔ 'من دے لّڈُوآں نال بھُّکھ نهیں مِٹدی۔'

گّل اسل وِچ ِاه هَے رتن ۔ سِآنے آںهدے هُںدے نے من بھااُںدا کھاایاے, تے جگ بھااُںدا هںڈھاایاے ۔ تُوںهیاَوں سوچ هُن مےری اُمر اے وِآه کران دی۔

مِلدے جُلدے کھِآلاں والے هی آپس وِّچ پِآر پا سکدے هن ۔ سِآنِآں دا اکھان هَے 'من مِلے دا مےلا تے چِت مِلے دا چےلا۔'

ماں- بّچا ! جو کُجھ مےرے کول هَے تےرا هَے, ِاس توں وّدھ مےری وِّت نهیں۔ جے 'من مںگے پاتساهیآں تاں مَےں کِتھوں کّڈھاں' ?

رُّسے مِّتر پاسوں بھَے تاں جرُور رهِںدا هَے ۔ بچ کے رهیاے تاں چںگا هَے ۔ آکھدے هن 'منايا مِّتر دُونا وَےری'۔

سبھ توں کیمتی تے مُبارک جںگ اُه هَے, جو آپنیآں نِّجی کمجوریآں وِرُّدھ لڑی جاوے۔ 'من جیتَے جگ جیت' دا گُرواک سّچ هی تاں هَے۔