'لوبھ دا ڈاُ جِںد دا کھاُ' بنِآ رهِںدا هَے, لالچ بُری بلا هَے۔

مَےں کِاُں رُپِآ موڑ کے دےواں, 'لّبھی چیج کھُداای دی, نا دھےلے دی نا پاای دی۔' مَےں کوای چوری تھوڑی کیتی هَے ?

کُدرت دے رںگ, جِنھاں نُوں چاه سی بادساهی دی, اُه کھالی رهِ گاے تے اُس اکھاوت واںگ 'للُو کرے ولّلیآں رّب سِّدھیآں پاوے' اںگرےج تِجارت دی تھاں لّبھدے هِںدُستان دے مالک بن گاے۔

گُنی سدا دُوجِآں نُوں وی سُکھی کردا هَے, آپ وی سُکھی رهِںدا هَے۔ پر کُپّتے نُوں سبھے لاهنتاں هی پاںدے هن۔ اکھے 'لوےری گاایں دُّدھ چُآن, پھرڑ گاںای لّتاں بھنان۔'

نوِںدر دا کی کهِنا هَے, بڑا هی دلےر جے ! اُه تاں سدا ‘لڑدِآں دے پِّچھے تے بھجدِآں دے اّگے' رهِنا چاهُںدا هَے۔

اُنھاں دی لڑاای وِّچ مارِآ گِآ گریب رتن ۔ ‘لڑ موِا جوگی, کھپراں دا هان' والی گّل هو گای۔

تُسانُوں کِها سی, لںمیآں وِچاراں وِّچ نا پوو 'لڑاای تے کُڑماای دے ڈھاای پھّٹ هُںدے نے' پر تُسیں پرواه نا کیتی تے ڈھِّل نال کںم وِگڑ گِآ۔

مانو تے بھاگو لڑ پایآں, پر بھاگو نے سیتے نال جا ٹّکر لای۔ اُه هَےران هو بولی, بھَےن 'لڑی گھُمِآر نال, کنّ مروڑے کھوتے دے' ِاه کی ?

ِاه چںگی گّل هوای, کںم تاں کردے مر گاے کلرک تے نامنا کھّٹ گِآ اپھسر ۔ سِآنِآں نے ٹھیک هی آکھِآ هَے پای 'لڑے پھَوج تے ناں سردار دا۔'

سُکھی رهِن لای ِاه وی جرُوری هَے کِ ےوگ پُرس نال هی پرےم جاں ورتوں وِهار کرو ۔ گھٹیآ تے نیچ پُرس نال تاں وَےر وی کرنا آپنی هی پّگ لهااُنی هَے۔ سِآنے ِاسے لای آکھدے هن, 'لاِاک نال کیجے, وَےر, وِهار, پریت۔

مَےں تاں کےول ِاهو وےکھنا چاهُںدا هاں کِ ِاه کِّتھوں کُ تک جھُوٹھ تے ٹھّگی نال مَےنُوں دبا سکدے هن, مگروں مےرا رستا ساپھ تے سِّدھا هَے۔ 'لاه لای لوای تے کی کرےگا کوای۔'

بابر دے هّلے وےلے لاهَور نال کی کی نهیں بیتی ? گُرواک هَے :-- لاهَور سهر جهر کهر سوا پهر ۔۔