ترِلوک سِںگھ- کّل هری سِںگھ ساڈی دُکان تے دواایآں کُٹدا هُںدا سی, ِاک دو نُسکھے هّتھ آ جان نال هکیم بن بَےٹھا۔ اکھے ‘هلدی دی گںڈھی لَے کے چُوها پساری بن بَےٹھا هَے۔'

کاهن چںد- نّتھُو ! 'هّل دےوو چار, پھسل هووے مارو مار'۔ جِنّا گُڑ پااُگے, اَونا مِّٹھا۔ بِناں مِهنت کُجھ نهیں جے لّبھنا ۔

بُّڈھی- کھّٹ کی لِآنا سی اُس نے ? اُس دا تاں اُه هال هَے کِ 'هل نا پںجالی آيا مےری بھِآلی۔'

هل واهدے چںگے تے نَوکر مںدے۔ پراای گُلامی نالوں هّتھاں دی کار سَو گُنا چںگی هَے, بھاوےں کِنّی وی کرڑی هووے۔

رلا سِںگھ- مُنسا سِںگھ جی ! پھته چںد دی تاں اُه گّل هَے کِ 'هوےلی میاےں باکر دی, وِّچ سلےمے آکڑدی۔ کںٹھا تاں تُساتھوں مںگوا آںدا هَے, پر آکڑ آکڑ بهِںدا هَے۔

بّچی- جمانا جو چںدرا هويا ۔ هسااے دا نهیں هُںدا تے روااے دا جھٹ پٹ هو جاںدا هَے۔ وےکھیں ! بّچ کے رهیں کِتے هاسے دا تماشا نا هو جاِا۔

بابا, جے تھانےدار نے جھِڑکِآ هَے, تاں گُّسا ن کر ! تُوں وی اُهدے نال کِهڑی گھّٹ کیتی اے ? هاکم دے اّگوں دی تے گھوڑے دے پِّچھوں دی نهیں لںگھیدا۔ هُن جے اُه آ لڑے, تاں کی اےوگ هَے ?

چَودھری-- چَوکیدار ! جے اپھسر نے جھِڑکِآ هَے تاں رںج نا هو۔ 'هاکم دے جھِڑکے تے چِّکڑ دے تِلکے دا کاهدا گُّسا ?

پای دّسو, اساڈا مِٹھاای دا هِّسا کِّتھے جے ? ِاه تاں 'هاجر کو مِهر' والی گّل هوای هَے ۔ رتا پچھڑ کے پُجے, تاں سبھ کاسے توں ناںه هو گای ۔

اُه ِاه وی دّسنا چاهُںدا سی کِ جوانی نُوں تاں سِرپھ ِاّکو ٹکور دی لوڑ هَے, پھِر آپے چالے پَے جاںدی هَے۔ ‘هان نُوں هان پِآرا هُںدا هَے ۔ ِاس اّگے سوهنپ جاں کوجھ دی کوای تمیج نهیں۔

نَوکری چھُّٹی تاں سمجھِآ, گوپی چںد دا هُن کُجھ نهیں بننا ۔ پر اُس وِّچ گُن اےنے سن, کِ ' هاتھی جیاُںدا لّکھ دا مويا سوا لّکھ دا'۔

ِانھاں لوکاں دیآں چِکنیآں چوپڑیآں گّلاں دا بهُتا ِاتبار کرنا هی نهیں چاهیدا۔ تُوں اجے بالڑی اےں۔ تُوں نهیں جاندی کِ ِاه سبھ هاتھی دے دںد نے کھان نُوں هور تے وِکھان نُوں هور۔