اجے کی پتا هَے جی, کی کی هونا هَے ? 'کنک کھےت, کُڑی پےٹ آ جواایآ مںڈے کھاه' ۔ اجے تاں مےرا آپنا مُّڈھ وی نهیں بّجھا۔ مَےں کِسے هور نُوں کی دھیرج بنّاواں ?

مںدا کِوےں نا هووے, کنک جُ چھولِآں دے بھا پای وِکدی هوای۔ 'کنک گھٹےںدِآں گُڑ گھٹے تے مںدی پاے کپاه۔

کِسمت دی گّل هَے۔ دوهاں ِاّکو دِن ِاک کںم آرںبھ کیتا ۔ پر اُه کھّٹ گِآ تے مَےں کںگال هو اُّٹھِآ۔ 'کنک ڈِّگے کمبکھت دی, جھونا ڈِّگے بکھتاور دا۔'

پِںڈ وِّچ سرارتی لوک تاں تھوڑھے هی سن, پر پُلس-چَوکی سارے پِںڈ تے لا دِّتی گای۔ 'کنک نال گھُن پِسن' والی هی گّل هوای۔

پای بںدے دی گّل نا کرو۔ آکڑ بهے, تاں رّب هی راکھا هَے۔ کنک پھِّٹے تے گںڈھےل, آدمی پھِّٹے تاں جاںجھی ۔' بس جِمی تے پَےر نهیں رّکھدا۔

'کتدِآں وی کھانا تے وتدِآں وی کھانا'۔ پےٹ جُو رّب نے نال لا دِّتا۔ پھِر وِهلے کِوےں بَےٹھیاے ?

مَےں کِنّا کُ چِر اُڈیکدا رهاں تُهاڈا رُپِآ باهروں آاُن نُوں۔ ‘کد بابا مرے تے کد بَےل وںڈیاے' مَےں تاں هُن نکدو نکد لَےنا اےں ۔ منجُور هَے-تاں گّل کرو۔

چھّڈو جی, مےلا رام دی گّل دا کی ِاتبار هَے ? اُه تاں 'کدی تولا کدی ماسا' والا سُبھا رّکھدا هَے۔ اُس نال کی ونج کرنا هويا ?

مَےں وی جِنّے جوگا هاں, آپنے وّلوں تُهاڈی ِاّچھا پُوری کرن وِّچ اّڈی چوٹی دا جور لاای جا رِها هاں ۔ پر ِاه گّل دسو, 'کدی تھُّکاں نال وی وڑے پکدے هُںدے نے ?

ساه جی ! مَےں ڈاڈھ کیتا, تاں کِاُں چیکدے هو ? تُسیں وِآج لَےن وےلے کی کسر چھّڈی سی ? 'کدی دادے دیآں, کدی پوتے دیآں۔' 

جِںدگی وِّچ دِن سدا ِاّکو جِهے نهیں رهِںدے, 'کدی دھُّپ, کدی چھاں۔' ِاس لای نِّکی موٹی گّل دِل نُوں نهیں لانی چاهیدی۔

سُآنی— ِاه سارا مَےتری دا هی پھل هَے۔ 'کدی پاٹیآں کںدھاں اُپر وی چھّت ٹِّکی هَے ?” مِلیآں کںدھاں تے هی مهِل بندے هن۔