نی بچیاے, کوای اکل دی گّل کر, آپنے جھُّگے نُوں آپ هی چَوڑ نا کر۔ ِااُں کرن نال تاں ِاهی لےکھا بننا هَے کِ 'کُکڑ کھےه اُڈاای تے آپنے جھاٹے پاای۔'

جے تُوں وِآه وِّچ سامل نا هويا تے کی اگلے کُڑی ساڈے نال نهیں تورن لّگے ? اکھے, کُکڑ نا بولےگا تاں لو نهیں هووےگی۔'

اُس رات گُرمتا کوای آپو وِّچ دی دھڑےباجی دی کمےٹی نهیں سی نا نِج پےٹ-پالُو,دھرم هِتَےسیآں دی کُکڑاں والی لڑاای سی, نا آپنی دُسمنی پِّچھے کِسے ترھاں دی بےڑی گرک کرن دا منسُوبا سی۔

بای جنانیآں ساڈے مرداں دے کںم وِّچ دکھل نا دےن۔ ‘کُکڑی دی باںگ روا نهیں۔'

ِاّک دم اُّچھل کے بُّڈھی بولی 'گّل ِاه اے دھیاے بای اُںجھ تے پھرک کوای نهیں ماں وِچ تے تاای وِچ, ماں کی تے تاای کی۔ پر وےکھ نا بیبی رانی کُکڑی دے جد دھُّپ نال پَےر سڑن لگدے نے, تاں اُه چُوچِآں نُوں پَےراں هےٹھاں لَے لَےںدی هَے۔

هال اَوِا لوکو ! ‘کُکڑی ناای دی تے مُجرا مُکّدم دا'۔ روٹی مَےں کھُآںدا رِها تے هسان مامے دا ! لوکاں سرم هےا لاه سُّٹی اے۔

سبھ نُوں تُساں کوسِآ تے گھڑی آپنی جےب وِچوں هی نِکلی ۔ تُساں تاں 'کُّچھڑ کُڑی تے سهِر ڈھںڈورا' والا هال بنا دِّتا۔

ماں- بھابی جی ! ِاس دی هر گّل پُوری کردی هاں, پر آپنی جِّد توں نهیں ٹلدا۔ ِاه تاں ‘کُّچھڑ چُکیںدا بھُںجے پَےںدا هَے۔

سردار جی, بھاںبڑ تاں مّچنا هی سی ۔ ‘کُجھ وتااُوں تّتے, کُجھ لالا جی تّتے' ۔ دووےں پاسے ِاکو جےهے جھگڑالُو جُ سن ۔

بّس جی, ناں نُوں وّڈے نے, وِّچوں تاں ڈھول دا پول هی اے۔ 'کُّٹی چِڑی, کپُوری نااُں' والا هِساب هَے۔

شرن دی مںمی اُسنُوں آاُن والے پّکے پےپراں دی تِآری هُن توں هی شُرُو کرن لای کهِںدی رهِںدی پر شرن اُّتے اُسدا کوای وی اسر نهیں هُںدا۔ شرن دا تاں اُه هال هَے, کُّتا بھَوںکے بّدل گّجے, نا اُه وّڈھے نا اُه وّسے۔

کُّتا راج بهالیاَے, پھِر چّکی چّٹَے ۔