کّکر وی جںمِآ پانی هَے, پر کوےلے مِلدا تے پھسلاں نُوں مار جاںدا هَے۔ پر جد سڑیآں کھڑھیآں وِچ هڑھ بن کے لّگے, تاں پھسلاں نُوں تار جاںدا هَے۔ 'کورا لڑے, سهاِاک سَےلاب ۔"

لّبھُو- بھلا دسو کھاں ساه جی ! اسیں جھُوٹھ بول کے کی لَےنا اےں ۔ 'کولِآں دی دلالی وِچ مُوںه کالا۔'

هُن تاں آسا سِںگھ لّکھاں وِّچ کھےڈدا هَے۔ 'کَوڈی کَوڈی جوڑ کے بنِآ لّکھ کروڑ۔ سںجم نال اُسنے کرامات کر وِکھاای هَے۔

بِناں دھن دے کِهڑا رُجگار کریاے ۔ 'کَوڈی ن هواے پاس, تاں مےلا لگے اُداس۔ سانُوں تاں هر پاسے نِسپھلتا وِکھاای دےںدی هَے ۔

آپنے گھر جے رّب نے نهیں سُو دِّتا, تاں ِاه کِس دے نے ? ِاه وی سمجھو تاں اُسے دے نے۔ پر سمجھن دی گّل اے نا, اُسنُوں کَون آکھے, "رانیاے اّگا ڈھّک ?"

'کَون کِسے دے آوے جاوے, دانا پانی لِآوے۔' تُساں کِّتھوں مےرے گھر چرن پانے سن۔ انّ جل هی تور کے لَے آيا هَے۔

ِاسک دا بھار چانا سَوکھا نهیں ۔ ِاه بھار نا چاونا سهِل هَے۔ “کَون چُکے پُوت پّگڑ دے ۔"

بھاگ بھری- بّچی, هربںس کَوڑا بولن نال کُجھ وی نهیں سَوردا, 'کَوڑا بول, بےڑی ڈول ۔ سگوں کُجھ نُکسان هی هُںدا هَے۔

‘کںڈا کڈھان آای تے گںڈھی بھنّا بَےٹھی۔ آاے تاں تُهاڈے پاس دِل هَولا کرن نُوں سی پر تُساں اُلٹا هور دُکھی کر تورِآ۔

کرم سِںگھ - نںبردار جی ! کںم تاں ماڑے کرنے, پھِر سوبھا دی آس رّکھنی۔ 'کںڈِآں توں داکھ ِاکّٹھی کِوےں هووے ?

مِهنت کیتے بِناں سُکھ کِّتھے ? کںڈے نال هی کںڈا کڈھیدا هَے۔

آپ ن وںجَے ساهُرَے سِکھ لوک سُناوے ۔
کںت نا پُچھَے واتڑی, سوهاگ گناوے ۔