ਬਕਤਾ
bakataa/bakatā

تعریف

ਸੰ. ਵਕ੍ਤਾ. ਵਿ- ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ. ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ. ਕਥਨ ਕਰਤਾ. "ਬਕਤਾ ਸੁਨਤਾ ਸੋਈ." (ਗਊ ਮਃ ੧)
ماخذ: انسائیکلوپیڈیا

BAKTÁ

انگریزی میں معنی2

s. m., f, speaker, preacher, reader; a garrulous person.
THE PANJABI DICTIONARY- بھائی مایہ سنگھ