ਸੰ. ਵਾਤੂਲ. ਵਾਤਦੋਸ ਦ੍ਵਾਰਾ ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਬਿਗੜਗਿਆ ਹੈ. ਪਾਗਲ. "ਛੋਡਿ ਕਪਟੁ ਨਿਤ ਹਰਿ ਭਜੁ, ਬਵਰੇ!" (ਬਿਲਾ ਕਬੀਰ)