ਸੰ. ਵਿਦੀਰ੍‍ਣ. ਵਿ- ਚੀਰਿਆ. ਪਾੜਿਆ। ੨. ਵਿਦੀਰ੍‍ਣ ਕਰਤਾ. ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ. "ਕਾਮਪੂਰਨ ਦੁਖਬਿਦੀਰਨ." (ਬਿਹਾ ਛੰਤ ਮਃ ੫)