ਵਿ- ਅਤਯੰਤ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਅਨਿਭ੍ਯ. ਵਿਨਸ਼੍ਚਰ ਜਗਤ ਜੋ ਅਨਿਭ੍ਯ ਹੈ. "ਕਾਚੀ ਮਟਂਕੀ ਬਿਨਸਿ ਬਿਨਾਸੀ." (ਆਸਾ ਮਃ ੫) "ਸਭ ਬਿਨਸਿ ਬਿਨਾਸੀ." (ਮਃ ੫. ਵਾਰ ਮਾਰੂ ੨)