ਬਿਬਰਜਿਤ
bibarajita/bibarajita

تعریف

ਸੰ. ਵਿਵਿਰ੍‍ਜਤ. ਵਿ- ਨਿਸੇਧ ਕੀਤਾ. ਮਨਅ਼ ਕੀਤਾ. "ਜੋ ਬਿਬਰਜਿਤ, ਤਿਸ ਸਿਉ ਨੇਹ." (ਗਉ ਮਃ ੫) "ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਦੋਊ ਬਿਬਰਜਿਤ." (ਕੇਦਾ ਕਬੀਰ) ੨. ਤਿਆਗਿਆ. ਛੱਡਿਆ.
ماخذ: انسائیکلوپیڈیا