ਸੰ. विद्बभुज्. ਵਿਡਭੁਜ. ਵਿ- ਵਿਸ੍ਟਾ (ਗੰਦਗੀ) ਖਾਣ ਵਾਲਾ। ੨. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਕਾਉਂ। ੩. ਸੂਰ. "ਬੁਡਭੁਜ ਰੂਪ ਜੀਵੇ ਜਗ ਮਝਿਆ." (ਗਉ ਕਬੀਰ)