ਮੁਆਫ਼ਿਕ਼
muaafikaa/muāfikā

تعریف

ਅ਼. [مُوافِق] ਵਿ- ਵਫ਼ਕ਼ (ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਅਥਵਾ ਤੁੱਲ ਹੋਣ) ਦਾ ਭਾਵ. ਅਨੁਕੂਲ.
ماخذ: انسائیکلوپیڈیا