رےسماں دی ماں نے مرن لّگِآں جِمیںدار وّل وےکھِآ جِوےں اُه کهِ رهی هووے, وےکھ مَےں جا رهی هاں, مَےں تَےنُوں کُّل تےریآں جِآدتیآں ماپھ کیتیآں, مےرے وّلوں تُوں بِلکُل سُرکھرُو اےں, پر ِاه مےری امانت تےرے هوالے اے۔ ِاس دِل توں کدی کوای جرب نا لّگن دایں۔ ِاه امانت مَےں تَےتھوں لَے لواںگی, جدوں وکت آوےگا۔