هُن تے مُآملا ادلت وِّچ چلا هی گِآ هَے ۔ آپے دُّدھ پانی وّکھ وّکھ هو جااےگا کِ تُسیں سّچے هو جاں اُه۔
اُه دووےں اّج کلھ دُّدھ پانی هواے هواے هن پر چھےتی هی اُنھاں پاٹ جانا هَے۔
پتا نهیں کی هو گِآ هَے, اُه دِن بدِن کھاںدا پیںدا نِگھردا جاںدا هَے, دُّدھ پانی هو کے لّگ رِها هَے۔
اسیں تے دوسی ٹھهِرے پر تُسیں وی کِّتھوں دے دُّدھ دھوتے نےک پاک هو ۔ تُهانُوں آپنیآں کرتُوتاں دا پتا هونا چاهیدا هَے۔
مجدُوراں دا سارا جوس دُّدھ دا اُبال هی سی۔ دو دِن بھُّکھے نا کّٹ سکے تے کںماں تے واپس آنے سُرُو هو گاے۔
کُدرت دا کانُونّ هَے ; جدوں بّچے دی پَےداِاس هون والی هُںدی هَے, آپنے آپ هی دُّدھ اُّتر آاُںدا هَے۔
ِانھاں جالماں نے دُگاڑا مارِآ تے اُس نُوں بھوںاے سُّٹ دِّتا۔ گولی لّگدِآں هی اُه چِّت هو گِآ۔
بھرا, نا مَےں جیاُںدِآں وِّچ نا موياں وِّچ ۔ اےدُوں ودھ کے نرک کِّتھے هونا اے ? گولے کّتھے تانھا تے بولی وِچ دُّکھاں دے مُوںه سُّک گای آں۔ هور جے جرا پںج لّبھ جااے تے مار وی ور جاںدی اے ۔
(اّج) کِسے دُکھی نال دُکھ وںڈنا, جاں گّل کرنا وی گُستاکھی هَے۔
مَےں تاں سادھارن گّل کیتی هَے پر تُهانُوں ِانّا دُّکھ لّگا هَے ۔ مَےں کاهنُوں ِاه کهِنا سی۔
اُه کِسے دی تے گّل سُندی نهیں, هر وےلے آپنیآں هی دُّکھ رونیآں کردی رهِںدی هَے !
ِاس توں باهد اُس نے نَوکری لای کای بُوهے کھڑکااے, کایآں سِّکھ سرداراں اّگے جا کے دُّکھ رويا, پر ترِسکار تے نِراستا توں بِناں اُس نُوں کُجھ وی پراپت ن هو سکِآ۔