اّج کِّتھے هَے ساڈی ِانسانیات, جد کِ بھارت ماں دے سپُوتاں نُوں جنانیآں دیآں چھاتیآں کّٹ کّٹ کے هار پرودِآں تّک وےکھِآ گِآ۔ تے کِّتھے کھںبھ لا کے اُّڈ گای ساڈی کَومی اےکتا, جد کِ سدیآں تے پُستاں توں پایآں هوایآں ویراں دیآں گلوکڑیآں, چھُرے تے کِرپاناں بن کے ِاّک دُوجے دے گلِآں وِّچ جا لِپٹیآں۔

بھاایآ جی جُلم نا کرو, آپنی وِدھوا دھی تے ترس کرو تے اُس دے مُڑ وِواه دی آگِآ دِاُ۔ ِاه گاُو دا پُنّ اے۔ آپنی هّتھیں کرو !

سارے لوکاں نے سامُو ساه نُوں کِها--انںت رام تےرا سَو وَےری سهی, پر اّگے پِآں نُوں تے سےر وی نهیں کھاںدا, گای گُجری کر چھّڈ تے اَوڑک بھلے دا بھلا ۔ ِاه وی تےری کیتی نُوں بھُّلن نهیں لّگا۔

جمین گهِنے دھر کے اُس نے دھی دے وِآه واستے رُپِآ پراپت کیتا۔

مهاتما جی نے اّکھ بھر کے وےکھِآ تے پُّچھِآ 'کِاُں بھاای سام سِںگھ ! روںدا کِاُں هَےں ?” سامے نُوں گّچ آ گِآ۔ مُوںه توں کُجھ نا نِکل سکِآ پر اُهدیآں اّکھاں توں ِاه جاپدا سی کِ اُهدے لُوں لُوں وِچ مهاتما جی دا دھنّواد بھرِآ پِآ سی۔

تَےنُوں کِس نے مارِآ هَے ? تےرا گّچ هی نهیں کھلوںدا ۔ کوای گّل تے تُوں دّسدا نهیں۔

گجب کیتا, ماسی ! تُوں گجب کیتا !! (مےری بھَےن نُوں تُوں ِانّا دُکھی کیتا هويا اے)۔

جے تُسیں ِاه گّل کیتی تاں اسیں گّج وّج کے وِرودھ کراںگے ۔ تُهانُوں پهِلاں دّس دِتا هَے۔ ِاه گّل کر کے تُسیں پِںڈ وِچ پھِّک نا پااُ۔

اُهو ِاکّلا آ کے آپنی کُڑی نُوں لَے جا سکدا سی, پھےر اسیں کِاُں گّج وّج کے آاے هاں۔

ِانھاں ساری رات اےسے ترھاں روںدِآں کلپدِآں تے گّٹیآں گِندِآں گُجاری۔ اَوڑک ِاهو سلاه پّکی کر کے پھجری نواب کھان نُور پُر ٹُرِآ۔

پِںڈ والِآں نے چور نُوں کُّٹ-کُّٹ کے اُس دی کھُوب گت بناای۔

سرلو ! تُوں آ جا سمجھ جا, نهیں تے مَےں تےری اُه گت بناواںگا جُ ساری اُمر ےاد رکھےںگی۔