وِآه وِّچ مےری آپنے وّلوں بےدھِآنی نُوں دےکھ کے اُه جرا وّٹ کھا گِآ۔

چنّو دے وِآه تے نانکے مےل نے رات نُوں جاگو بنااُنی سُرُو کر دِّتی۔ آٹے دے دیوے ولٹوهی دے پاسیں اتے سِر اُّتے چمےڑے جا رهے سن۔ مےلناں دیوِآں لای بّتیآں وّٹ رهیآں سن۔ اُنھاں نُوں دےکھ دےکھ چنّو دا دِل وٹنے کھا رِها سی۔ کُڑیآں اُس نُوں دّس دِّتا سی کِ پراهُنا رںگ دا کالا اتے سِّدھا سادا جّٹ مُںڈا هَے۔

منُّکھ بنِآ پُّتر سمجھدا هَے هُن اُس دی آپنی جِںدگی اےڈی مجبُوت هو گای هَے کِ بُّڈھی ماں هُن اُس نُوں کوای تاکت نهیں دے سکدی۔ اُه نهیں جاندا کِ جِںدگی تاکت نالوں بھی ودھےرے پرسںسا تے پِآر دی مُتھاج هَے۔ تے, ماں توں چھُٹ کِس دا پِآر سدیوی هَے ? کِس دی پرسںسا اٹّل هَے ? چںگے چںگے دوستاں دی پرسںساں وِچ وّٹ پَے جاںدے هن ۔ جیون-ساتھی دے ساتھ ڈول جاںدے هن۔

متاں الُوآں چھوکرا تک لسکر بھارا, اپنی انکھی کَوم نُوں نا وّٹا لاوے۔

ِاهو جِهے تے نِّت نِّت پاے مرن۔ اُسدا سارا باگ پروار کھِڑِآ هويا هَے۔ ریجھاں نال پُّتر پوترِآں نے اُس نُوں وّڈا کیتا۔

مَےنُوں سبھ کُجھ ملُوم اے, تےرے بھا دی بُری هُںدی هَے۔ تےرا بڑا جِگرا اے, تےرا بڑا هَوسلا هَے, مےرے ورگی تھوڑ-وِّتی تاں کُجھ دا کُجھ کر لَےںدی۔

اَےهو جےهیآں پھُلاهُنیآں دے دے کے ساه هوراں جّٹ دی چوٹی اکاس نال لا دِّتی۔ تے اُه وڈِآای دے نسے نال انّھا هو گِآ۔

گریب گُربا تے اّج کھرچیلیآں رسماں دی بںدس منّ لاے پر وّڈیآں وّڈیآں پّگاں تے اُّچِآں اُّچِآں نّکاں والے دِن چڑھن توں پهِلاں پِںڈاں کّڈھ آاُن۔

جنانی نے رجاای لاهی تے سُّتی هوای جُآن دھی وِکھا کے آکھِآ,-مےلِآ ! ساڈا سبھ کُجھ سُّٹ کے لَے تاں چّلِآ اےں, پر ِاهدا اگلے مهینے وِآه هونا اےں تے جو کُجھ جوڑِآ سی, اُه تُوں لُّٹ کے لَے چّلِآ اےں ۔ وِآه کاهدے نال هووےگا ? جبان دے چھّڈی اے ۔ جے داج نا دِّتا, تاں اُںنج نّک وّڈھِآ جاِاگا ۔ جے وِآه نا کیتا, تاں دُنیآ وّڈھ وّڈھ کے کھاِاگی ۔ تُوں هی دّس کیکن وِآه هووےگا۔

دھی نے پِتا نُوں کِها- مےرا سهُرے جان نُوں وّڈھِآں رُوه نهیں کردی, اُّتھے مےرے باب اُه هُںدی اے; هر وےلے مِهنے تاهنے, بول کبول۔

تُسیں هر وےلے اُسنُوں وّڈھُو کھااُوں کِاُں کردے رهِںدے هو۔ تُساں دوهاں دے کھان لای بتھےرا هَے۔

سِر سُآه پا ِاهو جهی وّڈت تے اپھسری دے۔ ِاهناں تاں نِرا هِّک تے هّتھ رّکھِآ هويا اے۔ سارِآں نُوں تاں وّڈھُو ٹُکُو کردے رهِںدے نے۔