ساوا هرا رںگ هَے ِاسدا,
باهروں کِنّا سُںدر دِسدا۔
بَےٹھے جد آ اںباں اُّتے,
کّچیآں هی اںبیآں ٹُّکے۔
ڈھِّڈ وِّچ اےنے پھل نهیں پاںدا,
جِنّے ٹُک-ٹُک سُّٹدا جاںدا۔
ِاهو ِاسدی گّل هَے ماڑی,
جاںدا ساری پھسل اُجاڑی۔
کای لوکی گھر ِاس نُوں پالن,
آپنی بولی ِاهنُوں سِکھالن۔
مِّٹھُو بن من سبھدا موهے,
چُوری کھاوے تے خُش هووے۔
بّچِآں نال رچ-مِچ جاوے,
گّلاں اُنھاں تاایں سُناوے۔
تِتلی پِآری پِآری,
اُّڈدی کِآری کِآری,
پھُّلاں نُوں کی آکھے,
کِوےں نِکلن هاسے۔
رُوپ رںگ توں نِآری,
جِوےں رںگ پِٹاری۔
اُه رس گھول گھُماوے,
پھُّلاں نُوں شرماوے۔
گھُوں-گھُوں کرکے هّسے,
دِل راهیآں دے جِّتے,
اّکھ مٹّکے مارے,
جِّداں جھِلمِل تارے۔
اَوه جھم-جھم کردے تارے,
لگدے نے پِآرے-پِآرے۔
اںبر 'تے کِنّے چھا گاے,
کِّتھوں ِاه ِانّے آ گاے ?
ساڈے دِل وِّچ ِاه آای,
ِاه چںد دی جںنج سُهاای۔
موتی هن کِسے لُٹااے,
هیرے هن کِسے ورھااے۔
جے دس ویه چُگ لَے آایاے,
تد هار پرو گل پاایاے۔
لاُ وےکھو اَوه چنّ آيا,
جِس سبھ نُوں پھِّکا پايا۔
جے تُوں بھلا اکھانا چاهوےں,
بیبا دِل بھلاای دھار۔
جے تُوں داناں بننا لوچےں,
چُّبھی وِّدِآ وِّچ مار۔
جے تُوں رس ماننا چاهوےں,
هر ِاّک جیا نُوں مِّٹھا بول۔
جے تُوں سّچا بننا چاهوےں,
جھُوٹھے وسن نا دےویں کول۔
جے تُوں چاهوےں چرچا تےری,
هووے هر ِاّک گھر دے وِّچ۔
تاں پھِر بیبا دےس وتن لای,
سدکے هونا سمجھیں ٹِّچ۔
جے تُوں کُجھ وی بننا چاهوےں,
سُن هے چںد ! ماں پِاُ دے لال۔
تاں پھِر دھیرج دِلوں نا چھّڈیں,
سُگھڑ بنی جا هِںمت نال۔
هَے جلےبی جِس دا ناں,
بندی هَے ِاه کِهڑے تھاں?
رںگ رُوپ وِّچ نِآری نِآری,
مِّٹھی مِّٹھی پِآری پِآری۔
ِاس نُوں تلدا هَے هلواای,
مار پچاکے کھااے لُکاای۔
هر کوای هّٹ تے آکھے آ,
پهِلاں دےویں مَےنُوں پا۔
مُںڈِاُ کُڑیاُ بڑی سوادی,
هُنے لِآای هّٹیاُں دادی۔
بھّج کے آاُ گّپھے لااُ,
ِاّک ِاّک کر کے سبھ مُکااُ۔
ِاّک ِاّک سبھ رکےبی لَے لاُ,
هّتھو هّتھ جلےبی لَے لاُ۔
کاکا بّلی, کھا لَے چھّلی,
مِّٹھے مِّٹھے ِاسدے دانے,
مّکی دی چھّلی بڑی سوادی,
بھُنّ کے دِںدی مےری دادی۔
ِاّک دِن تھوڑھی رات گای 'تے مَےں اُّپر وّل تّکِآ,
چنّ چمکدا وےکھ کے مَےنُوں زور-زور دی هّسِآ۔
مَےں اُس وّل تّکاں تے کھُش هوواں اُه وی کھُش-کھُش دِّسے,
مےرے توں وی بهُتی کھُشی جاپدی آای اُسدے هِّسے۔
مَےں تُراں تے اُّپر چنّ وی نال-نال مےرے ٹُردا,
مَےں رُک وےکھاں جا اُس ونّے اُسے وےلے اُه رُکدا۔
مےرے من آای کِاُں نا ِاس نال دَوڑ لگاواں,
ِاه تے بهُت هی هَولی تُردا ِاهنُوں هُنے هراواں۔
وِهڑے وِّچ مَےں شُوک وّٹ لای اُه وی بھّجی جاوے,
تھوڑھے چِر نُوں مَےں تاں تھّکی پر اُه هّسی جاوے۔
مَےں دادی ماں کول گای 'تے اُهنُوں ِاه گّل دّسی,
مَےنُوں کوای سمجھ پای نا اُه کِاُں اّگوں هّسی ?
چاچا جی,چاچا جی,
مےرے پِآرے چاچا جی۔
مَےنُوں لاڈ لڈااُںدے نے,
موڈھے اُّتے بِٹھااُںدے نے۔
وِهڑے وِّچ گھُمااُںدے نے,
آپنے نال کھِڈااُںدے نے۔
گھڑیاے نیں کی کهِںدی هَےں ?
ٹِک ٹِک کردی رهِںدی هَےں۔
نا کُجھ کھاںدی پیںدی هَےں۔
پھِر تُوں کیکن جیںدی هَےں ?
کر کے ٹُن ٹُن, ٹُن ٹُن ٹُن,
بولی, 'بیبا ! سُن, سُن, سُن !'
اُمر گُزردی جاںدی اے,
مُڑ کے هّتھ نا آںدی اے۔
جو چاهےں سو کر لَے هُن,
دم نےکی دا بھر لَے هُن۔
ِاهو ای رَولا پاںدی هاں,
ٹُنکو-ٹُنک جگاںدی هاں۔
کںم کرو, کُجھ کںم کرو,
اَےوےں کھرچ نا دم کرو۔'
مَےں خُشبُو هاں, مَےں خُشبُو هاں, سبھناں تاایں مَےں مهِکاواں,
'جو سبھناں نُوں خُشی وںڈدی', اےهو هَے مےرا سِرناواں۔
هر پھُّل وِّچ هَے مےرا واسا, پَون کںدھاڑے مَےں هاں چڑھدی,
جِّدھر اُه لِجاوے مَےنُوں, اُسے گھر مَےں هاں جا وڑدی۔
نّکوں لںگھ دِماگے وسدی, اُّتھے جا کے خُشی کھِںڈاواں,
اُسے پاسے هاسے برسن, جِّدھر جِّدھر پَےر مَےں پاواں۔
بھَور, تِتلیآں ساتھی مےرے, هِرناں نال وی مےری آڑی,
مےرے لای سبھ ِاّکو ورگے, بھاوےں رهِںدے مهِل جاں ماڑی۔
اںباں اُّتے بُور آ گِآ,
کوِال نُوں سرُور آ گِآ۔
سارا دِن کُو-کُو پای کردی,
سبھناں دے من خُشیآں بھردی۔
رںگ ِاسدا بھاوےں هَے کالا,
بول ِاهدا پر مِّٹھا باهلا۔
آپنا آلھنا نهیں بنااُںدی,
کاں-آلھنے آںڈے دے آاُںدی۔
جد بّچے هو جان اُڈار,
ماں سںگ جان اُڈاری مار۔
پر جد رُّت سردی آوے,
لّگے باهر پںجابوں جاوے۔
اهُ وےکھو ! آ رهی گھٹا گھنگھور جِهی هَے,
مےرے من وِّچ اُّٹھ رهی ِاّک لور جِهی هَے۔
بگلِآں دی جو ڈار اُسدے هےٹھوں لںگھی,
چِّٹیآں کلیآں والی لگدی ڈور جِهی هَے۔
لگدَے پِّچھوں تےز هوا کوای دھّکی جاوے,
تاهیںاُں هور تِکھےری ِاهدی تور جِهی هَے۔
هر پل شکل ِاهدی هَے بدلی جاںدی,
وّڈے پربت توں هوای کُجھ هور جِهی هَے۔
بھّجی جاوے چُّک خزانا کنیآں دا ِاه,
پهِلی نزرے تّکِآں کالے چور جِهی هَے۔