ساِاد
دِماگ دے هر کونے دے وِّچ
بھر دِّتا سی گِآ
کِ
کوای کِسے نُوں مُهّبت نهیں کردا
بس کُڑیاے
آپنیآں اّکھاں نُوں کھولھکے تُرنا
تے کنّاں نُوں سںبھالنا
دِل نُوں جِںدرا مارکے رّکھنا
پر
دِماگ دے درواجِآں نُوں کھُّلھا رّکھنا
جدوں
مُهّبت دِل دے درواجے تے دستک
دےون آای
درواجا کھولھ کے وی بںد کر دِّتا گِآ
بس! دِماگ کھُّلھا رّکھِآ
تے
سُنّمسان هو گاے دِلاں تّک
جاںدے راه
کِاُںک
اپمان کر دِّتا گِآ کِسے دی
پاک مُهّبت تے سّک کرکے
تے
اُه هاُکا بن اُّٹھِآ۔
