لوکیں وےکھ گھٹاواں نُوں جام پیںدے,
پیاے اسیں تاں بدلیآں گھِردیآں نے ۔
بِناں سوچِآں سمجھِآں مری جانا,
ِاه تاں وادیآں ِاسک نُوں چِردیآں نے ۔
اےدھر ساه وی لَےنا دُسوار هويا,
اَودھر پَوناں گواںڈھ وِچ پھِردیآں نے ۔
جدوں کھان لای هور نا کّکھ جُڑِآ,
کسماں کھادھیآں مَےںڈڑے سِر دیآں نے ۔
