آ تےرے نال اّکھیآں چار کراں,
آ رتا تَےنُوں سرمسار کراں۔
نَےن وِچ جوت وی چمک وی هَے,
هںجھُو هووے تاں جِںد نِسار کراں ۔
مَےں تاں بںدے نُوں سمجھدا هاں کھُدا,
کِّتھے بںدا هَے نمسکار کراں ۔
جِس نُوں پتجھڑ دا ڈںگ نا پوهے,
جِںد اُسدی نُوں کِاُں بهار کراں ۔
جِهڑے رستے اںگار ن کوای,
اُس توں راهی نُوں هوسِآر کراں ۔
سُپنے سوهنے نے پر چھلاوا نے,
جاگ سُپنے تِرے سکار کراں۔
کُجھ تاں دُنیآں نُوں وےکھ چُّکا هاں,
پھِر وی دُنیآں تے اےتبار کراں ۔
اج جمانے تے مِهربان هاں مَےں,
اّج جمانے نُوں بےکرار کراں ۔
