تُوں مےری
چڑھدی جوانی دی گُپت ارداس سی
سُت-اُنیںدی چُّپ وےلے
دِل هی دِل وِچ
رّب دی رچنا توں تَےنُوں مںگدا ساں
آپنے بولاں توں جھِجکدا سںگدا ساں
تُوں مےری
پل پل چھلاوی آس سی
پل 'چ هو جاںدی دُراڈی
جُون دی هّدوں پرےرے
پل 'چ لّگدی پاس سی
آپنے ساهاں توں نےڑے
رںگ برںگے بںٹِآں دے پُگن ورگا کِآس سی
چِّت هو جاںدا سی جِّکن پل 'چ میری پل 'چ پھاڈی
اُس چھلاوی آس نُوں وی
وّس کر کے ور لِآ مَےں
جُون دی هّد نُوں جِوےں سر کر لِآ مَےں
تُوں مےرے لای هو گای وِسواس سی
جِسم دا آنںد هی نهیں
جِس ترھاں مںتو چُراسی گےڑ دا
تے جِںدگی دا ارتھ سی تےرا مُهّبت
نا رهی رچنا پراای اَوپری
نا هی مَےں رچنا 'چ لّگدا گَےر سی
ِاک تےری رهِمت دا سدکا
مےرا دِل نِربھاُ اتے نِروَےر سی
بھیڑ بِپتاں وِچ جِوےں
بس تےرا هی دھرواس سی
تُوں مےرے لای هو گای وِسواس سی
هُن تاں آےُو ڈھل گای هَے
تُوں مےرے لای هُن گُپت ارداس نهیں
پل پل چھلاوی آس نهیں
وِسواس نهیں
هُن تاں تےری
پَے گای مَےنُوں جِوےں آدت جهی هَے
پر کدی ِااُں جاپدا هَے
ساه هوا وِچ لَےن واںگُوں
اسل وِچ هُن تُوں مےری هوںد دا ادھار اےں
کَون کهِںدا هَے هوا نُوں :
‘مَےں تےرا مسهُور هاں۔'
